338 EPIST. AD ATTICVM

rationes conferatis. Affidunt, fubducunt: adnummutn convenit. llli le numerare veile,urgere, ut acciperet. Scaptius me rurfus fe-ducit: rogat, ut rem fic relinquam. Dediveniam homini impudenter petenti. Graecisquerentibus, ut in fano deponerent poftulan-tibus, non conceffi. Glamare omnes, quiaderant, nihil impudentiusScaptio, qui cen-tefimis cum anatocifmo contentus non effet:alii, nihil ftultius. Mihi autem impudensmagis, quamflultus, videbatur. Nam autbono nomine centefimis contentus erat, aut,non bono , quaternas centefimas fperabat.Habes meam caufam: quae fi Bruto non pro-batur; nefcio, cur illum ameams: fed avun-culo ejus certe probabitur, praefertim cumfenatusconfultum modo faftum lit, puto, poft-quam tu es profeftus, in creditorum caufa,ut centefimae perpetuo foenore ducerentur.Hoc quid interlit, fi tuos digitos novi, certehabes fubduftum. ln quo quidem, oSS Trxpep-yov, Luccejus M. F. queritur apud me perlitteras, fummum effe periculum, ne culpafenatus, his decretis, res ad tabulas novasperveniat. Commemorat, quid olim mali C.J ulius fecerit, cum dieculam duxerit: nun*quam respubllca plus. Sed ad rem redeo.