LIBER V.

2 37

l

f®i l|

*fetb

ans,’

Lpias

liic

IK&

*au

a!«

*5üi

i,ä>

ii»

«R«

pß'i

»MC* 1

'$äf\

jj'iö 1

ys^'

Hif

\\Qt&

S*" 5 'jo ^

"5

0 ,

i

l>

Poffumne contra meum ediftum ? At ille pro«fert fenatusconfultum Lentulo Philippoqueconfulibus, ut qui Ciliciam obtineret , jus exUia fyngrapha diceret. Cohorrui primo : et-enim erat interitus civitatis. Reperio duo fe«natusconfalta iisdem confulibus de eademfyngrapha. Salaminii cum Rom» verfuramfacere vellent, non poterant; quod lex Ga-binia vetabat [e fyngrapha jus dicere]. Tumii Bruti familiäres, freti gratia Bruti, darevolebant quater, fi fibi fenatusconfalto cave-retur. Fit gratia Bruti fenatusconfultum, Utneve Salaminiis , neve qui eis dedijfet, fraudieffet. Pecuniam numerarunt. At poftea venitin mentem foeneratoribus, nihil fe juvare il-lud fenatusconfultum, quod ex fyngrapha jusdici lex Gabinia vetaret. Tum fit fenatus-confultum , Ut ea fyngrapha ejfet, qua vi ce~terat. Sed ut eodem; cum hsec differuifiera,feducit me Scaptius; ait fe nihil contra dice-re: fed eos putare, talenta cc fe debere; eafe veile accipere: debere autem eos paulominus: rogat,ut eos ad cc perducam, Opti-me , inquam. Voco illos ad me , remotoScaptio. Quid vos? quantum, inquam, de-betis ? Refpondent, cvi. Refero ad Scaptiuaa.Homo clamare. Quid opus eil: ? inquam.