LIBER IV.

187

'!

ces, Tu ergo hsec guo modo fers? Belle me-hereule, &ineomevalde amo. Amifimus,iri Pomponi, omnem non modo fuccum acmtliii fanguinem, fed etiam colorem, & fpeciempriftinam civitatis. Nulla eft respublica, quaeiipx deleftet, in qua acquiefcam. Idneigitur,inquies, facile fers? Id Ipfum. RecordorAra enim, quam bella paulifper, nobis guber-nantibus, civitas fuerit; quae mihi gratia re-•ani lata fit. Nullus dolor me angit, unum omniaa),5ai> pofie: dirumpuntur ii, qui me aliquid pofie'djnn- doluerunt: multa mihi dant folatia: nec ta-lini.i men ego de meo ftatu demigro ; quaequevita maxime eft ad naturam, ad eam me re-tfßsi fero, & litteras, & ftudia noftra : dicendi'.jag laborem deleftatione oratoria confolor. Do-n ijnH mus me & rura noftra deleftant. non recor-^ 0 , dor, unde deciderim, fed unde furrexerim.^eJtt Fratrem mecum & te fi habebo, per me iftapedibus trahantur. Vobis i ( n<pAoo'o<jpj/<ra/ pof-; fum. Locus ille anlmi noftri, ftomachus ubl! habitabat olim, concalluit. Privata modo &1 ^ domeftica nos deleftant. Miram fecuritatem^ , videbis ; cujus plurimae mehercule partes

i C# r • • —

I j. funt in tuo reditu. nemo enim m terris eft

II , mihi tarn confentientibus fenfibus. Sed ac-

cipe alia. Res fluit ad Interregnum; &

$