LIBER I.

59

tia, flu&uantem fententiam confirmaffem,& a fpe tnalorum ad mearum rerum laudemconvertiffem. Quod ü cum aliqua levitatemih! faclendum fuifiet, nullam rem tantiaeftJmaflem; fed tarnen a me ita aäa funtorania, non nt ego illi affentiens levior, fedut ille me probans gravior videretur. Reli-qua fie a me aguntur, & agentur, nt noncowmittamus, ut ea, quae gefiimus, fortuitogefliffe videamnr. Meos bonos vlros, illosquos fignificas, & eam, quam mihi dicis ob-tigiffe, (ttkptkv , non modo nunquam defe-ram ; fed etiam, fi ego ab illa deferar, ta-rnen in mea priftina fententla permanebo. II-lud tarnen velitu exlftimes, me hanc vlainoptimatium, poft Catuli mortem, nec praefi-dio ullo, nec comitatu tenere. Nam, utaitRbinton, utopinor,

Ol fiev vacp ibtv slatv, oT$ S ibsv fJ-tka.

Mihi vero ut invideant pifcinarii noftri, autfcribam ad te alias, aut in congreffum nof-trum refervabo. A curia antem nulla me resdivellet: vel quod ita reftum eft; vel quodrebus meis maxime confentaneum; vel quod,a fenatu quanti fiam , minime me poenitet.De S^yonüs, nt ad te fcripfi antea, nonmultum fpei eft in fenatn. nemo eft enlm