58 EPIST. AD ATTICVM

te in Hs rebus, quae mihi afperlus a nobis, C)

atque a noftvis , & injucundius aftae vide- 1

bantur, moderatiliimum fuiffe, vehementif. i

firne gaudeo; idque neque amorls mediocrig, *>

& ingenii fummi, ac fapientiae judico. Qua i

de re cum ad me Ita fuaviter, diligenter, of- (

ficiofe, & humaniter fcripferis, ut non modote hortarl amplius non flebeam , fed ne ex-fpeftare quidem abs te, aut ab ullo homine i

tantum facllitatis ac manfuetudinis potue- j

rino; nihil duco effe commodius, quam de {

his rebus nihil amplius fcribere. Cum erlmus ti

congreiii; tum, fi quid res feret, coram in- n

ter nos conferemus. Quod ad me de repu- i

blica fcribis, difputas tu quidem & amanter& prudenter; & a meis confiliis ratio tuanon abhorret: (nam neque de üatu nobisnoftrae dignitatis eit recedendum, neque iinenoftrls copiis intra alterius praefidia venien-dum; & is, de quo fcribis, nihil habet am-plum, nihil excelfum, nihil non fummiifumatque populäre:) verumtamen fuit ratio mi-hi fortaffe ad tranquillitatem meorum tem-porum non inutilis; fed mehercule reipubli-cae multo etiara utilior, quam mihi, civiumimproborum impetus in me reprimi, cum lhominis ampliffima fortuna, au&oritate, gra- 1