8 EPIST. AD ATTICVM

faclle eaufam communem fuftlnerent, *quu»effe, eum & officio meo eonfalere , & tem-pori. durius accipere hoc mihi vifus eft tquam veilem, & quam homlnes belli foleut;& poftet prorfus ab inftituta noftra pauctvtum dierum confuetudlne longe refugit. Ab«tepeto, ut mihi hoc ignofcas, &meexiftt>tnes humanitate effe prohibitum , ne contraamici fummam exlftimatlonem miferrimoejus tempore venirem ; cum is omnia fuaftudia & officia in me eontoliffet. Quod fivoles in me effe durior, ambitionem pntabismihi obftitiffe. Ego autem arbitror, etiamfiid fit, mihi Ignofcendum effe; &iru ix kpij'iov ,iie ßo&rjv. Vides «nim, in quo carfu fimus,&quamomnes gratias non modo retinendas*verum etiam acquirendas putemus. Sperotibi me caufam probaffe: cupio quldem cer-te. Herroathena tua valde me deleäat, &pofita ita belle eft, ut totum gymnafium«yxßyua effe videatur. Multum te amamus.

CICERO ATTICO S.

H. L. Julio Caefare, C. Marcio Flgulo con-fulibus, filiolo me auftum fcito, falva Te-rentia. Abs te tarn diu nihil Htterarum?Ego de meis ad te ratlonibus fcripfi aste«