i

LIBER I.

7

Mi

■Cnü;,,

Pfi»

l Dti

V.%

j!

otek

Caria

liclri»

!. Neeii, Silft»uM*

f/f/A-li] 25"Wot*«cnft

di ii

«infiRon*'gl >Ö"Jl!#[{»«!>*

:tl ^

4 *

Illam manum ta mihi cura ut praeftes, quo-riam propius abes , Pompeji, noftri amici.nega me ei iratum fore, fi ad mea comitianon venerit. Atque haechujusmodi funt. Sedeft, quod abs te mihiignofci pervelim. Cae-cilins, avunculus taus, a P. Vario cum ma-gna pecunia fraudaretur , agere ccepit cumejus fratre, Caninio Satrio, de iis rebus, quaseum dolo malo mancipio accepifle de Variodiceret. Una agebant ceteri creditores, inquibus erat Lucullus, & P. Scipio , & is ,quem putabant magiftrum fore, fi bona ve-nirent, L. Pontius. Verum hoc ridiculumeft, de magiftro nunc cognofcere. Rogavit meCaecilius, ut adefiem contra Satrium. Diesfere nullus eft, quin hicSatrlus domum meamventitet. obfervat L. Domitium maxime : mehabet proximum. fuit & mihi & Q. fratrimagno ufui in noftris petitionibus. Sanefumperturbatus, cum ipfius Satrii famiiiaritate,tum Domitii, in quo uno maxime ambitionoftra nititur. Demonftravi haec Caecilio:fimul & illud oftendi, fi ipfe unus cum illouno contenderet, me ei fatisfafturnm fuiffe:nunc in caufa univerforum creditorum, ho-minum praefertim amplilfimorum , qui fineeo, quem Caecilius fuo nomine perhiberet,

A 4