4° 6

DE FATO

l#'

autem faiffe, ex eo, quia faftum eft, intelli-gi debet. Nec magls erat verum, MorieturScipio, quam, Morietur illo modo: nec mi-nus neceffe mori Scipionem, quam illo modo* mori: nec magis immutabile ex vero in fal-fum, Necatus eft Scipio, quam, Necabitur Sci-pio: nec, cum haecita fint, eftcaufa, curEpi-curus fatum extimefcat, & ab atomis petatpraefidium, easque de via deducat, & unotempore fufcipiatres duasinenodabiles; unam,ut fine caufa fiat aliquid, ex quo exfiftet, utde nihiloquippiam fiat,quod nec ipfi, nec cui-quam phyfico placet; alteram, ut, cum duoindivldua per inanitatem ferantur, alterum19 e regione moveatur, alterum declinet. Licetenirn Epicuro, concendenti, omneenuntiatumaut verum, aut falfum effe, non vereri, neomnia fato fieri fit neceffe; non enim aeterniscaufis, naturae necefiitate manantibus, verumeft id.quodltaenuntiatur: Defcendit ln Aca-demiam Carneades: nec tarnen fine caufis:fed intereft inter caufas fortuito antegreffas,& inter caufas cohibentes in fe effidentiamnaturalem. Ita & fern per verum fuit, Morie-tur Epicurus, cum duo & feptuaginta anno*vixerit, Archont Pytharato; neque tarnenerant caufas fatales, cur ita accideret; fed

411 «'

WtiM*

falfum, f*

tim

neuteo bomid*

Jffia vileioM'Cisclatitult•i uotasfet w

(il(a ent: tniibabebit, ii dküis autem tnoct

Ui it»ef,oatiüto fieri, qnani•üilibe« affeuti:!B enuntiatione® pligan»mni» fieri coi^nid habet

it