LIBER SINGULARIS. 405

orationis, quam fignorum ortus obitusqueperdifcere.

Sed ad illam Diodorl contentionem, quam 9vspi hvvuTwv appellant, revertamur; in qua, 1?quid valeat id, quod fieri poffit, anquiritur.Placet igitur Diodoro , id folum fieri poffe,quod aut verum fit, aut verum futurum fit.Qui locus attingit hanc quaefiionem, Nihil fie-ri, quod non neceffe fuerit; &, Qnidquid fie-ri poffit, id aut effe jam, aut futurum effe;nee magis commutari ex veris in falfa ea pof-fe, quae futura funt, quam ea, quaefaäafunt:fed in faftis immutabilitatem apparere; infuturis quibusdam, quia ron apparent, ne in-effe quidem videri: ut in eo, qui mortiferomorbo urgeatur, verum fit, Hic morieturhocjnorbo: at hoc idem fi vere dicaturin eo, inquo vis morbi tanta non appareat, nihilo mi-nus futurum fit. Ita fit, ut commutatio ex ve-ro in falfum ne in futuro quidem ulla fieripoffit. Nam, Rlorietur Scipio, talem vim ha-bet, ut, quamquam de futuro dicitur, tarnenutid non poffit converti in falfum; dehomineenim dicitur, cui neceffe eft mori. Sic fi di- isceretur, Morietur noftu in cubiculo fuo Sci-pio vioppreffus; vere diceretur; idenimfo-re diceretur, quod effet futurum; futurumC c 3