330

DE DIVINATIONE

enim ipfos jocandi caufa induxit Epicurusperlucidos, & perflabiles, & habitantes, tan-quam inter duos lucos, fic inter daos raun-dos, propter metum ruinarum; eosque ha-bere putat eadem membra, qua.- nos, nec ufunaullum habere membrorufn. Ergo is circuitio-ne quadam deos tollens, rette non dubitatdi-vinationem tollere. Sed non, ut hic fibi con-ftat, Item Stoici. Illius enim deus nihil ha-bens nec fui, nec alieni negotii, non potefthominibus divinationem impertire. Vcfter an-tem deus poteft non impertire, ut nihilomi-nus mundutn regat, & hominibus confulat«Cur igitur vos induitis in eas captiones,quasnunquam explicetis? ita enim, cum magisproperant, concludere folent: Si dii funt, eftdivinatio, funt autem dii; eft ergo divinatio.

4 1 Multo eft probabilius, Non eft autem divina-tio; non funt ergo dii. Vide, quam temerecommittant, ut, fi nulla fit divinatio , null!iint dii. Divinatio enimperfpicue tollitur: deoseile, retinendum eft.

18 Atque hac extifpicum divinatione fubla-

42 ta, omnis harufpicina fublata eft. Oftenta enimfequuntur, & fulgura. Valet autem infulgu-ribus obfervatio dluturna; in oftentis ratioplerumque conjetturaque adhibetur. Quid