320

DE DIVINATIONE

oplbas fortunisque florebat, fclre, fibi, In*terfe&o Publio filio, exercituque deleto, transEuphratem cum ignominia & dedecore effepereundum? An Cn, Pompejutn cenfes, tri-bus fuis confulatibns, tribustriumphis, maxi-marum rerum gloria, lsetaturum fuiffe, fifclffet, fe in folitudine Agyptiorum trucida-tum iri, amiffo exercitu ; poft mortem veroea confecutura, quas fine lacrymis non poffu-23mus dicere? Quid vero Caefarem putamus?fi divinaffet fore, ut in eo fenatu, quem ma-jore ex parte ipfe cooptaffet, in curia Pcm-pejana, ante ipfius Pompeji fionulacrum, totcenturionibus fuis infpeftantibus, a nobiliffi-mis civibus, partim etiam a fe oronibus re-bus ornatls, trucidatns ita jaceret, ut ad ejuscorpus non modo amicorarn, fed ne fervo-rum quidem quisquam accederet; quo cru-ciatu animi vitam afturum fuiffe? Certeigi-tur ignoratio futurorum malorum utilior efi,24 quam fcientia, Nam illud quidem dici, prae-fertim a Stoicis, nulio modo poteft: Non iffetad arma Pompejus: non tranfiffet CraffusEuphratem: non lufcepiffet bellum civile Cse-far. Non igitur fatales exrtushabuerunt. Vul-tis autem evenire omnia fato: nihil ergo il-lis profuiffet divinare; atque etiam omnem

frtt-

$0

Kitne*

•M

ipotet'

ii* aut®

»,{«f

jlipK®

Ate 1

ä^rebui

itaiitm

nfitaot

JatGiw

(jioifc

tafeven•“f igitur;

tfe

cert>