3°4

DE DlViNATIONE

cernunt ea, quse permifti cum corpore animtj 30 videre non poffunt. Atqae hanc quidem ra-tionem naturae difficile eft fortaffe traduceread id genas divinationis, qupd ex arte pro»feftum dicimus; fed tarnen id quoque rima-tur, quantum poteft Pofidonius, cum effe cen-fet in natura figna qusedam rerum fatura*rum. Etenim Ceos accepimus ortum canicu«Ise diligenter quotannis folere fervare, con-jefturamque capere, ut fcribit Ponticus He-raclides, falubrisne, an peftilens annus futu-rus fit. nam fi. obfcurior & quafi caliginofaftella exftiterit, pingue & concretum effecoe»-lum, utejus adfpiratio gravis & peftilens fu»tura fit; fmilluftris & perlucida ftella appa-ruerit, fignificari, coelum effe tenue, puram-I31 que, & propterea falubre. Democritus autemcenfet, fapienter inftituiffe veteres, ut hofti-arum immolatarum infpicerentur exta, quo«rum ex habitu atque ex colore tum falubri-tatis, tum peftilentlae figna percipi; nonnun-quam etiam, quae fit vel fterilitas agroruro,vel fertilitas futura. quaefia naturaprofefta,obfervrtio atque ufusagnovit; multa afferrepotuit dies, quae animadvertendo notarentur:

ut il}e Pacnvianus,quiinChryfephyficus in-

ducitur, minime naturam rerum cognoffe vi-deatur. Nam

■>\

S/fü !*

El,«OKIHin in*