»3®

DE DIVINATIONE

cum fit nihil aliud, quod libenter agere pof«fim, multo magis aveo audire, de divinatio-ne quid fentias.

Nihil, inqult, equidem novi, nec quodpraeter ceteros ipfe fentiam. Nara cum an-tiquiflimam fententiam, tum otnnium po-pulorum & gentium confenfu comprobatamfequor. Duo funt enim divinandi genera;quorum alterum artis eft, alterum natura?,laQuae eft autem gens, aut quae civitas, quaenon aut extifpicum , monftra, aut fulgurainterpretantium, aut augurum, aut aftrolo-gorum, aut fortium, (ea enim fere artisfunt) aut fomniorum, aut vaticinationum,(hxc enim duo naturalia putantur) prae-diftione moveatur ? quarum quidem rerutneventa magis arbitror, quam caufas quaerioportere, Eft enim vis & natura quaedam,quae cum obfervatis longo tempore fignifi-cationibus, tum aliquo inftin&u infLatuque^ divino futura praenuntiat. Quare omittaturgere Carneades: quod faciebat etiam Pa-naetius, requirens, Jupiterne cornicem alaeva, corvum a dextra canere juffiftet. Ob-fervata funt haec tempore immenfo, & infigniücatione eventus animadverfa & notata,Nihil eft autem, quod longinquitas tempo-