184 DE NATVRA DEORUM

venientia, confenfuque naturae, quam quaficognatione continuatam confpirare ‘dicebas.

Illud non probabam, quod negabas id acci- ‘

dere potuiffe, nifi ea uno divino fpirltu con- cfJl1 ’ [tineretur. lila vero cohaeret, & permanet t 1 ^ 1naturae viribus, non deorum : eftque in eaifte quafi confenfus, quam cvfj.irad'eixv Graeei i tsc ® r

vocant: fed ea, quo faa fponte major eft, $® c(

eo minus divina ratione fieri exiftimanda eft.

Ma autem, quae Carneades afferebat,quemadmodum diffolvitis? Si nullum cor- kit,

pus immortale fit, nullum effe corpus fern- h, «

piternum: corpus autem immortale nullumeffe, ne individuum quidem, nec quod diri- wm

mi diftrahive non pofiit. Cumque omne an?- at.

mal patibilem naturam habeat, nullum eil iurno

eorum, quod effugiat accipiendi aliquid ex- lidiqi

trinfecus, id eft, quafi ferendi & patiendl yük

neceffitatem. [Et, fi omne animal mortale nu

eft, immortale nullum eft.] Ergo itidem li tun

omne animal fecari ac dividi poteft, nullum vert

eft eorum individuum, nullum aeternum« vert

Atqui omne animal ad accipiendam vim ex- aere

ternam, & ferendam paratum eft: mortale comn

igitur omne animal, & diffolubile, & divi- «nfl,

joduum fit neceffe eft. Ut enim, fi omnis pit eril

qera commutabilis effet, nihil effet cereum»