LIBER II.

103

mus ea ipfa non in deorum numero repone-re. Nec vero ftellae eae, quae inerrantes vo-cantur, non iignificant eandem mentem at-que prudentiam; quarum eft quotidiana eon-veniens, conftansque converfio; nec habentaethereos curfus, neqne ccelo inhärentes,ut pleriqne dicunt phyficae rationis ignari.Kon eft enim aetheris ea natura, ut vi fuaftellas complexa contorqueat. Namtenuisacperlueens, & aequabili calore fuffufus sether,non fatis aptus ad ftelias continendas videtur.Habent igitur fuam fphaeram ftellae inerrantes 5 Sab aetherea conjunftione fecretam, & liberam.Earum autem perennes curfus atque perpetui,cum admirabili incredibilique conftantia, de-clarant in his vim & mentem effe divinam; ut,lß^c ipfa qui non fentiat deorum vim habere,is nihil otnnino fenfurus effe videatur. Nuila 56igitur in ccelo nec fortuna, nec temeyitas, necerratio, nec varietas ineft; contraque omnisordo,veritas, ratio, conftantia: quaequehis va-cant, ementita & falfa, plenaque erroris euntcircum terras, infra lunam, quae omnium ul-tima eft; in terrisque verfantur, Cceleftiumergo admirabilem ordlnem, incredibilemqueconftantiam, ex qua confervatio & falus om-nium omnis orltur, qui racare mente putat,

G 4