LIBER II.

97

k

k

n

■ v,

1,(11

M

in

ne-

tto

fit

l&V

M

il~

S»

3*-

!,'äi

il : i

d?

3«'

iß

fe

Iß

l,‘l

*

faiie multum intereft, utrum id neget, aneos omni procnratione atque'aftione privet,Mihi enim, qui nihil agit, ehe omnino nonvldetur. Effe igitur deos ita perfpicnum eft,ut, id qui neget, vlx euen fanse mentis exi-ftimem. Reftat, nt, qnalis eorum natura VJfit, confideremus; in quo nihil eft difficilius, 45quam a confuetudine oculorum aciem mentisabducere. Ea difficultas induxit, & vulgo im-peritos, & ftmiles philofophos imperitorum,ut, nifi figuris hominum confdtutis, nihilpoffent de diis immortalibus cogitare; cujusopinionis levitas, confutata a Cotta, non defi-derat orationem meam. Sed cum talem effedenm certa notione animi praefentiamus,primum, ut fit animans, deinde, ut in omninatura nihil eo fit praeftantius; ad hanc prae-fenfionem notionemque noftram, nihil video,quod potius accommodem, quam ut primumhunc ipfum mundum, quo nihil fieri excel-lentius poteft, animantem effe & de um judi- 4^cem. Hic quam voletEpicurus jocetur, ho-tno non aptiffimus ad jocandum, minimequerefipiens patriam; & dicat, fe non poffe in-telligere, qualis fitvolubllis & rotundus deus:tarnen ex hoc, quod ipfe etiam probat, nun-quam me movebit. Placet enim illi effe deos,Opp. Phil. T.1II. G