74

DE NATVRA DEORVM

q inquit, oratione prima pars. Quid enim pot- c jt ' ‘

eft effe tarn apertum, tamque perfpicuutn, W® 5

cum ccelum fufpeximus, cceleftiaque con- fr 1 !

tetnplati fumus, quam effe aliquod numenpraeftantiflimae mentis, quo haec regantnr? jo«

quod ni ita effet, qui potuiffet affenfu om- n"nium dicere Ennius: w*

Adfpice hoc fublime candens, quem invo - kl

cant omnes Rovern;

lllum vero & Jovem, & domioatorem rerum, sK,'& omnia nutu regentem, &, ot idem En» pnias, teil

— patrem divumque , hontinumque, ?,«

& praefentem ac praepotentem deum. Quod cnn

qui dubitet, haud fane intelligo, cur non toä

idem, fol fit, an nullus fit, dubitare poifit, 8tg

5 Quid enim eft hoc illo evidentius ? quod nilicognitum comprelienfumque animis habere- log

mus, non tarn ftabilis opinio permaneret, nec Jjconfirmaretur diuturnitate temporis, nec una fe

cum feculis aetatibusque hominum invetera- et,

re potuiffet. Etenim videmus , ceteras opi- Crcniones fiäas atque vanas diuturnitate exta- e0 .buiffe. Quis enim hippocentaurum fuiffe, Oli;

aut chimaeram putat? quaeve anus tarn ex- jf äBJ

cors inveniri poteft, quae illa, quae quondamcredebantur apud inferos portenta, extimef- j.

V