LIBER V.

*4 9

'S«

5

Mife,

^Pt»

r'&ni»

lajfjiii;

(ffl'di

C:uli'ii

i qmontuh■ ,'i'ÜM,

SDK.!

kennIJB.«;, l#tat-'je.ratrneiKi. ttfc»»»i

*»+

6

(ex, Infinuaffe fe ln antiqu&m philofophiamvidetnr, Hujns fententise gravitas a Plato-ni* auftoritate repetator ; apud quem faepehsec oratio ufurpata eft, ut nihil praeter vir-tutem diceretur bonum; velut in Gorgia So«crates, cum effet ex eo quaefitum, Arche-laum, Perdiccae filium,' qui tum fortunatifli-mus haberetur.nonnebeatum putaret? „Hand 35ttfcio, inquit, nunquam mim cum eo collocu-„tusfum, Ain tu? an tu aliterid fcire non„potes? Nullo modo. Tu igitur ne de Per-„farum quidem rege magno potes dicere,„beatnsnefit? jin ego poffim, cumignorem,

„quam fit docius, quam vir bonus ? Quid?

„ tu in eo fitam vitam beatam putas ? Ita„prorfus exißimo, bonos, beatos : improbos,

„ miferos. Mifer ergo Archelaus ? Certe, ft„injuftus . “ Videturne omnem hic beatamvitam in una virtute ponere? Quid vero in3 6epitaphio? quo modo idem? „Namcuivi-„ ro, inquit, ex fe ipfo apta funt omnia, qu«

„ ad beate vivendum ferunt, nec fufpenfa alio-i, rum aut bono cafu, aut contrario, pendere„ex alterius eventis, & errare coguntur;„huic optime vivendi ratio comparata eft,„Hic eft Ille moderatus, hicfortis, hic fa-„piens: hic, & nafcentibus, & cadentibus

Q 5