LIBER IV. .

“••Mil,

■ Htu,

Viiunj j

^ fl* tön

**«35, (|

la i ^ttit

iXUKUij

te,s»i

rauK»

IJ*3|Em'zhfca. Jwi»

, ?: iiiHji

yjiflM*

jj'ürifc

Kak®% n» 1 **

i§5

eft ea, qua afficiuntur in malis opinatis, ani-mosque demittunt & contrahunt, rationi nonobtemperantes. Itaque haec prima definitioeft, ut aegritudo fit animi, adverfante ratio-ne, contra&io, Sic quatuor perturbationesfunt, tres conftantiae, quoniam aegritudininulia conftantia opponitur.

\ Sed omnes perturbationes judicio cenfent 7fieri & opinione. Itaque eas definiunt pref-fius, ut intelligatur non modo quam vitiofae,fed etiam quam in noftra ftnt poteftate. Eftigitur aegritudo, opinio recens mall praefen-tis, in quo demitti contrahique animo re-ftum effe videatur: laetitia, opinio recensboni praefentis, in quo efferri reftum effevi-deatnr : metus, opinio impendentis mall,quod intolerabile effe videatur: libido» opi-nio venturi boni, quod fit ex ufu jam prae-fens effe atque adeffe. Sed quae judicia, quas- <5que opiniones perturbationum effe dixi, nonin eis perturbationes folum poßtas effe di-cunt, verum illa etiam, quas cfftciuntur per-turbationibus , ut aegritudo quaft morfumaliquemdoloris efficiat; metus receffum quen-dam animi & fugam; laetitia profufam hila-ritatem; libido effrenatam appetentiam, Opi-nationem autem, quam in omnes dqfinitio-

M 5

0