J84. tvscvl. qvaestionvm

na videntar, fequuntur, fuginntque contra,ria. Quamobrem fimnl obje&a fpecies cu.juspiam eit, quod bonum videatur, ad idadbpifcendum impellit ipfa natura. Id cum con-ftanter prudenterque fit, ejusmodi appetitio-nem Stoici ß&kyav appellant, nos appellamusvoluntatem. Eam Illi putant in folo eile fa-piente, quam fic definiunt: Voluntas eit,quse quid cum ratione defiderat: quae autemratione adverfa, incitata eit vehementius, ealibido eit, vel cupiditas effrenata; quae in*3 omnibus itultis invenitur. Itemque, cum itamovemur, ut in bono fimus aliquo, dupliz-ier id contingit. Nam cum ratione animusmovetur placide atque conftanter, tum illodgaudinm dicitur: cum autem inaniter & ef-fufe animus exfultat, tum illa laetitia geiHensvel nimia dici poteft ; quam ita definiunt:fine ratione animi elationem. Quonlamque,ut bona natura appetimns, fic a malis natu-ra, declinamus; quae declinatiofieum rationefiet, cautio appelletur, eaque intelligatur infolo effe fapiente; quae autem fine ratione,& cum exanimatione bumili atque frafta, no-minetur metus: eil igitur metus, ratione ad-verfa, cautio 5 praefentis autem mali, fapien-<4 tis affeftio nulla eft. Stuld autem aegritudo