4

*vi!

•»Uttiji

"iUvctü

**wti«it,

w nimccMilli teiri b cltsin

Inhaltiiku*da kl;

laWüE

öl Hkiijatal-

fOt 9t*®*pdtiitpS**’ 1

***

***

LIBER III. i 45

femper moereatnus, fed ut nunquam, Nequeenim qui rerum naturam, qui vitae varieta-tem, qui imbeeillitatem generis humani co-gitat, moeret, cum haec cogitat, fed tum velmaxime fapientiae fungitur munere. Utrum-que enim confequitur, ut & confiderandis re-bus humanis proprio philofophiae fungaturofficio, & adverfis cafibus triplici confola«tione fanetur: primüm, quod poffe acciderediu cogitavit; quae cogitatio una maxime mo-leftias omnes extenuat & diluit: deinde, quodhumana humane ferenda intelligit : poftre-mo, quod videt malum nullum effe, nifi cul-pam ; culpam autem nullatn effe, cum id,quod ab homine non potuerit przeftari, eve-nerit. Nam revocatio illa, quam affers, cum 35acontuendis nos malis avocas, nulla eft: noneff enim in noffra poteffate, fodicantibus iisrebus, quas malas effe opinemur, diffimula-tio, vel oblivio. Lacerant, vexant, ffimulosadmovent, ignes adhibent, refpirare non fi-nunt. Et tu oblivifci jubes, quod contra na-turam eff, qui a natura datum auxilium ex-torqueas inveterati doloris ? eft enim tardailla quidem medicina, fed tarnen magna,quam affert longinquitas & dies. Jubes mebona cogitare, oblivifci malorum ; dicere*Opp, Phil, T, II, K