54 TVSCVL. QVAESTIO'NVM

me tardiorem effe non molefte feram t eim-meratmultos; idque quafi conftet, ratiovem,cur ita fiat, affert. Quod fi tanta vis eft adhabitum mentis in iis, quae gignuntur in cor-pore; (ea funt autem, quaecunque funt, quae .limilitudinem faciant;) nihii necefiitatis af-* I fert, cur nafcatur, anisni fimilitudo. Ünuittodiffimilitudines, Veilem adefl’e poffet Panae-tius: vixit cum Africano: quaererem ex eo,cujus fuorum fimilis fuifTet Africani fratrisnepos : facie vel patris; vita, omnium per-ditorum ita fimilis, ut effet facile deterrimus :cujus etiam fimilis, P. Crafii, & fapiertis, &eloquentis, & primi hominis, nepos, multo-rumque aliorum virorum clarorum, quos ni-’*• hil attinet nominare, nepotes & filii ? Sedquid agimus? oblitine furnus, hoc nunc no-bis effe propofitum, cum fatis de aeternitatedixifi'emus, ne fi interirent quidem animi,quidquam mali effe in morte? A. Ego veromemineram: fed te de aeternitate dicentemaberrrae a propofito facile patiebar.

54 M. Video te alte fpeftare, & veile incce-

82 lum migrarA A. Spero fore, ut contingat idnobis: fed fac, ut ifti volunt, animos nonremanere poft mortem: video nos, fi ita fit,privari fpe beatioris vitse. M. Mali vero quid