ll\

LIBER I,

k

peiii

ilii:

idict

l'jttC

wa

m

mii;

a:

SU!

n

fia:

torti

itei

\tz '■ot:

Seif

« 15 »

0

129

nt vivo me careres, vivo me aliis indige-res: mea vox in domefticis periculis potif-fiituni occideret, quse faepe alieniflimis prm-fidio fuiffet. Nam quod ad te pueri finelitteris venerunt, qnoniam vides non fuif-fe iracundiae caufa, certe pigritia fnit, &qusedam infinita vis kcrymarum & dolo-rum. Hsec ipfa me quo fletu putas fcripfif-fe ? eodem, quo te legere certo fcio. Anego pofftm aut cogitare aliquando de te,aut unquam fine lacrymis cogitare? Cumenim te defidero , fratrem folum delidero ?ego vero fdavitate fratrem , prope aequa-lem , obfequio filium , confilio parentem.Quid mihi fine te unquam, aut tibi line mejucundum fuit ? Quid, quod eodem tem-pore defidero filiam? qua pietate, qua mo-deftia, quo ingenio ? effigiem oris, fermo-nis, animimei? Quid filium venuftiflimum,mihique dulciflimum ? quem ego ferus acferreus e complexu dimifi meo , fapientio-rem puerum quam veilem. Sentiebat enimmifer jam, quid ageretur. Quid vero tuumfilium ? quid imaginem tuam, quam meusCicero & amabat, ut fratrem, & jam, utmajorem fratrem, verebatur? Quid quodmuiierem miferrimam, fideliffimam conjur.Epift. T. V. I