128 EPIST. AD Q. FRATREM

aut etiam ne te videre noluerlm ? Ego tibiirafcerer ? tibi ego poffem irafci ? fcilicet.tu enim me afflixiftl: tui me inimici, tuame invidia, ac non ego te mifere perdidi.Meus itle laudatus confulatus, mihi te, li-beros , patriam , fortunas ; tibi velim nequid eripuerit, praeter unum me. Sed cer-te a te mihi omnia femper honefta & jucun-da ceciderunt; a me tibi luftus meae cala-mitatis , metus tuae , deiiderium , moerer,folitndo. Ego te videre noluerim ? ypmovero me a te videri nolui. Non enim vidif-fes fratrem tuum : non eum, quem reli-queras: non eum, quem noras: non eum,quem flens flentem, profequentem profi-cifcens dimiferas: ne veftigiuro quidem ejus,nec iimulacrum ; fed quandam efiigiem fpi-rantis mortui. Atque utinam me mortuumprius vidifles, aut audiffes ! utinam te nonfolum vitse , fed etiam dignitatis mese fu*perftitem reliquiffem! Sed teftor ononesdeos, me hac una voce a morte eöe revo*catum, quod omnes in tnea vita partemaliquam tu» vitae repofitam eile dicebant.Quare peccavi, fcelerateque feci. nam fi ce*cldiffem, mors ipfa meam pietatem, amorem-que in te facile defenderet. nunc commifi,

ut

it« 1

jlU 1

0

jjji

iS«

S isi

w.

e?

iK n

sjo iIn,Pjraiporeiitu

S,1

aüqi

bi

KSJ

Sn

Citi

tij,

fcl

i