342 DE FINIB. BONOR. ET MALOR.

luptatem ipfara contemnunt, iis licet dicere,fe acipenferem mense anteponere. Cui veroin voluptate iummum bonum eft, huic omniafenfu, non ratione, funt judicanda; eaquedicenda optima, quae fint fuaviilima.

93 Verum efto: confequatur fummas vo-luptates , non modo parvo, fed per me ni-hilo, fi poteft: fit voluptas non minor innafturtio illo, quo vefci Perfas effe folitosfcribitXenophon, quam inSyracufanis men-

fis, quse a Platone graviter vituperantur:

fit, inquam, tamfacilis, quam vultis, vo-luptatis comparatio: quid de dolore dice-mus? cujus tanta tormenta funt, ut in hisb*ata vita, fi modo dolor fummum mal ameft, effe non poffit. Ipfe enim Metrodorus,pasne alter Epicurus, beatum effe defcribithis fere verbis: cum corpus bene conflitutumfit, & fit exploratum , ita futurum. An idexploratum cuiquam poteft effe, quo modofefe habiturum fit corpus, non dico ad annum,fed ad vefperam? dolor igitnr,id eft, fummummalutn,metuetur femper, etiamfi non aderit.jam enim adeffe poterit. Qui poteft igitur ha-bitare in beata vita fummi mali metus ? Tradi-tur,inquit, ab Epicnro ratio negligendl doloris.

93 Jam ipfum abfurdum, maximum malum negli-