LIBER II.

241

voluptatem. Totum autem id externum; &»quod externum, id in cafu eft. Ita fit beatae 'vltae domina fortuna: quam Epicurus aitexignam intervenire fapienti.

Age, inquies, ifta parva fant. fapientem 2glocupletat ipja natura ; cujus divitias £picu-9°rus parabiles effe docuit. Haec Eene dicun-tur; nec ego repugno; fed intor iefe ipfa pu-gnant. Negat enim tenuiflimo vittu, ideft,contemtiflimis efcis & potionibus, minoremvoluptatem percipi, quam rebus exquifitiifi-iuis ad epulandum. Huic ego, finegaretquidquam interefi’e ad beate vivendum, qua-li uteretur vidtu, concederem: laudaremetiam: verum enim diceret; idqueSocratein,qui voluptatem nullo loco numerat, audiodicentem , cibi couditnentum eß famern, po-\tionis fititn. Sed qui, ad voluptatem omniareferens, vivit, ut Gallonius, loquitur utFrugi ille Pifo, non audio, nec enim eum ,quod fentiat, dicere exlftimo. Naturalesqidivitias dixit parabiles eile, qaod parvo effetnatura contecta. certe, nifi voluptatem tan-tiacftimaretis. Non minor, inquit, voluptaspercipitur ex vitißmis rebus, quam ex pre-tiofißmis. Hoc eft non modo cor non habe-re , fed ne palatum quidem. Qui enim vo-Opp.Pkil. T.I. Q