194 DE FINIB. BONOR. ET MALOÄ.

I7tium? Non prorfas, inquit: omnesque, quifine dolore fint, in voluptate, & ea quidemfumma, effe dico. Ergo in eadem volupta«te eum, qui alteri mifceat mulfum, ipfe nonfitiens, & eum, qui illud fitiens bibat?

6 Tumille, Finem, inquit, interrogandi,fi videtur: quod quidem ego a principio itame malle dixeram, hoc ipfum providens,diale&icas captiones. Rhetorice igitur, in-quam, nos mavis, quam diale&ice difpu-tare? Quafivero, inquit, perpetua oratiorhetorum folum, non etiam philofophorumfit. Zenonis eft, inquam, hoc Stoici, omnemvim loquendi, ut jam ante Ariftoteles , induas tributam effe partes: rhetoricam pal-mse, dialetticam pugno fimilem effe dicebat,quod latius loquerentur rhetores, diaiefticiautem compreflius. Obfequar igitur volun-tati tuae: dicamque, fi potero, rhetorice,fed hac rhetorica philofophorum, non noftrailla forenfi; quam neceffe eft, cum popula-rlter loquatur, effe interdum paulo hebetio-

18 rem. Sed dum dialefticam, Torquate, con-temnit Epicurus, quae una continet omnem& perfpiciendi, quid in quaque re fit, fcien-tiam, & judicandi, quäle quidque fit, & ra-tione ac via difputandi; ruit in dicendo, ut