LIBER II.

19 }

gere, quid fit voluptas, fed quid Ille dicat.e quo efficitur, non ut nos non intelligamus,quae vis fit iftius verbi, fed ut ille fuo mo-. re loquatur, noftrum negligat. Si enimiöidem dicit, quod Hieronymus, qui cenfetfuinmum bonum effe, fine ulla mcleftia vi-vere; cur mavult dicere voluptatem, quamvacuitatem doloris, utillefacit, qui, quiddicat, intelligit? Sin autem voluptatem pu-tat adjungendam eam, quae fit in motu: (ficenim appellat hanc duicem , in tiiotu ; illam^nihil dolentis, in ftabüiiate :) quid tendit,cum eflicere non poflit, ut cuiquata, quiipfe notus libi fit, hoc eft, qui fuarn natu-ram fenfumque perfpexerit, vacuitas doloris& voluptas idem effe videatur ? Hoc eft vimafferre, Torquate, fenfibust extorquere exanimis cognitiones verborum, quibus imbutifumus. Quis enim eft, qui non videat,haec effe in natura rerum tria? unum, cum.in voluptate fumus; alterum, cum in dolo-re; tertium hoc,in quo nunc quidemfumus? *Credo idem vos nec in dolore, nec in volu-ptate effe: ut in voluptate fit, qui epuletur;in dolore, qui torqueatur. Tu autem interhaec tantam multitudinem hominum interje-ttam non vides, nec laetantium, necdolen-Opp. Phil. T.I. N