Ju-

ffer

;ere

(cd

Bl

litt

1 nö'imi

um

äi-

n

m

atu

tue

fcr*

!®

lit*

S®f

&tl‘

ACTIONIS II LIB. I. 239

mea caufa det, eo Biihi non uti non lfcebit ?Nam accufandi mihi tempus mea caufa da-tum eil;, ut poflem oratione mea criminacaufamque explicare. hoc fi non utor, nontibi injuriam facio, fed de meo jure aliquid& commodo detraho. Caufam enim, inquit,cognofci oportet. Ea re quidem, quod alitercondemnari reus, quamvis fit nocens, nonpoteft. Id igitur tu molefte tulifii, a me ali-quid faftum effe, quo minus ifte condemna-ri poffet ? Nam caufa cognita multi poffuntabfalvi: incognita quidem condemnari ne-mo poteft. Adimo enim comperendinatum. 26Quod habet lex in fe moleftiffimum, bis utcaufa dicatur, id aut mea caufa potius eftconftitutum , quam tua, aut nihilo tua po-tius , quam mea. Nam fi bis dicere eft com-modum, certe utriufque commune eft. Sieum, qui pofterius dixit, opus eft redarguiiaccufatoris caufa, nt bis ageretur, conftitu-tum eft. Verum , ut opinor, Glaucia pri-mus tulit, ut comperendinaretur reus : an-tea vel judicari primo poterat, vel ampliuspronuntiari. Utram igitur putas legem mol-liorem ? opinor illam veterem, qua vel citoabfolvi, vel tarde condemnari licebat. Egotibi illam Aciliam legem reftituo, qua lege