»38

IN VERREM

abfolvi veile, ut ab fenatu judicia per igno-miniam, turpitudinemque auferantur. Hsecme, judices, pluribus verbis vobifcum agerecoegit non timor meus de veftra fide, fedfpes illorum nova, quae cum Verrem a portafubito ad judicium retraxifiet, nonnulli fufpi-cati funt, non fine caufa illius confilium tarnrepente eile mutatum.

q Nunc, ne novo querimonise genere uti

2 4 pofiit Hortenfius , & ea dicere, opprimireum , de quo nihil dicat accufator ; nihileffe tarn periculöfum fortunis innocentium,quam tacere adverfarios: & ne aliter, quamego velim, meum laudet ingenium, cum di-cat , me, fi multa dixifiem, fublevaturumfuifie eum, quem contra dicerem; quia nondixerim, perdidifle: morem illi geram: utaroratione perpetua: non quoniam hoc fit ne-ceffe; verum ut experiar , utrum Ille feratmoleftius , me tune taeuiffe , an nunc di-

25 cere. Hic tu fortaffe eris diligens, ne quamego horam de meis legitimis lioris remit-tam. nifi omni tempore, quod mihi lege con-ceffum eft, abufus ero, querere: deüm at-que hominum fidem implorabis : circumve-niri C. Verrem, quod accufator nolit tam-diu, quamdiu liceat, dicere. Quoid mihi lex

fi

**

. i» '£>*

jjipcrt

jöri^

jüifl!

j 5 »l

iJSi

SK. Iilthr.

iitor

ittei

•’lS/fW

<a,a

*»!■>ätorn'fi. Vi

< 4 .i

1 h t»J!,

ätarL

^.tdi