neque deditionem, neque donationem fineacceptioue intelligi pofie.

Seqnitur is locus, qui corftat ex iis re-9bus, quae quodammodo affeftae funt ad id, &de quo ambigitur : quem modo dixi in plu-res partes dillributum. Cujus primus eft lo-cus ex cotijugatione, quam Graeci av^vytcwyocant, fioitimus notarioni, de qua mododiftum eft: ut, ft aquam pluviam eam modointelligeremus, quam imbri colleftim vide-remus; veniret Mucius, qui, quia conjugataverba effent pluvia & pluendo , diceret,ötnnem aquam oportere arceri, quae pluendocreviffet. Cum autem a genere duceturar-39gumentum, non erit necefle id ufque a ca-pite arceflere: faepe etiam citra licet, dum-modo fupralit, quod Furnitur, quam id, adquod fumitur: ut, aqua pluvia ultimo ge-nere ea eft, quae de rcelo veniens crefcit im-bri: fed propiore loco, in quo quafi jus ar-cendi continetur, genus eft, aqua pluvia no-Cetis: ejus generis formae, loci vitio, & manunocens: quarum altera jubetur ab arbitrocoerceri ; altera non jubetur. Commode 40etiam traftatur haec argumentatio, quse exgenere fumitur, cum ex toto perfequare par-tes, hoc modo : Si dolus malus eft, cum

J 3