*10

0 R A T 0 R.

oratorie dicere, nifi optimis fententns ver*bifque leftiflimis dicere. Et nec fententiaulla eft, quae frnttum oratori ferat, nifi apteexpofita, atque abfolate; nec verborum lu-men apparet, nifi diligenter colloeatorum;& horum utrumque numerus illuftrat. Nu-merus autem (fiepe enim hoc teftandum eft)non modo non poetice juri&us, verum etiamfugiens illum, eique omnium difiimillimus:(non quin iidem fint numeri non modo ora-torum, & poecarum, verum omnino loquen-tium, denique etiam fonantium omnium, quametiri auribus poffumus:) fed ordo pedumfacit, utid, quod pronuntratur, aut oratio-«8 nis, aut pocmatis fimile videatur. Hane igi-tur five compofitionem , five perfettionem,live numerum vocari placet, & adhibere ne-ceffe eft, fi ornate velis dicere, non folum(quod ait Ariftoteles & Theophraftus) ne in-finite feratur, ut flumen , oratio, quae nonaut fpiritu pronuntiantis, aut interduftu li-brarii , fed numero coatta debet infiftere;verum etiam, quod multo majorem habentapta vim, quam foluta. Ut enim athletas,nec multo fecus gladiatores videmus nihilnec vitando facere caute, nec petendo vehe-menter , in quo non motus hic habeat palae-

jii*

«iuti

iW«

awi

Jkmi

mjnt

emi

IRU

**

it&

«ipi

klü,;

%