ORATOR,

X09

■ ^«ä ä .

deinSeqi'US, ii

«5*1

dicet;

tu®

cades

ktritl

rgrtai,

emto

li JOT

lii.fr

qciiis.r, frp!m%

iiiasom

tncuViSi

jresi*'

•U 1 'edi> Plut 1„ii« 5

tum äut afguas, aut refellas ; ut noftra inCorneiiana fecunda, 0 callidos honiines , orem excogitatam, 0 Ingenia metuenda! Mem-. bratim adhuc: deinde csefim dixitnus. Rur-fus membratim, Teftes dare vohmus. Ex-trema fequltur comprehenfio , fed ex duobusmembris, qua non poteft elTe brevior, Quem,quaefo, noftrnm fefellit, ita vos ejfe fa&uros ?

< nec ullum genus eft dicendi aut melius, aut 23$fortius, quam binis aut ternis ferire verbis,nonnumquam fingulis, paulo alias pluribus;inter quse variis claufulis interponit fe ran»numerofa comprehenfio; quam perverfe fu-giens Hegefias, dum ille quoque imitari Ly»fiam vult, alterum paene Demofthenem, Cal—tat, incidens particulas. Et is quidem nonminus fententiis peccat, quam verbis; utnon quaerat, quem appellet ineptum, qui il-lum cognoverit. Sed ego illa Crafii, & nof-tra pofui, ut, qui vellet, auribus ipfis, quidnumerofum etiam in minimis particulis orationis effet, judicaret. Et, quoniam plurade numerofa oratione diximus, quam quif-quam ante nos, nunc de ejus generis utili-tate dicemus.

Nihil enim eft aliud, Brüte, (quod qui- 22fdem tu minime omnium ignoras) pulcre &