302

ORATOR.

nominent, nos non refte incifa & membradicamus. Neque enim elfe poflunt, rebusignotis, nota nomina; fed cum verba, autfuavitatis, aut inopiae caufa, transferre folea-mus, in omnibus hoc fit artibus, ut, cum iäappellandum fit, quod, propter rerum igno-rationem ipfarum, nullum habuerit ante no-men, neceflitas cogat aut novum facere ver«bum, aut a fimili mutuari.

63 Quo autetn pafto deceat incife membra«* lZ timve (fiel, jam videbimus: nunc, quot mo-dis mutentur comprehenfiones conclufionef-que, dicendum eft. Fluit omnino numerusa primo tum incitatius brevitate pedum,tum proceritate tardius. curfum contentio-nes magis requirunt ; expofitiones rerum,tarditatem. lnfiftit autem ambitus modispluribus, e quibus unum eft fecuta Afia ma«xime, qui dichoreus vocatur, quum duo ex-tremi chorei funt, id eft, e fingulis longis& brevibus: explanandum eft enim, quodab aliis iidem pedes aliis nominantur voca-213 bulis. Dichoreus non eft ille quidem fuafponte vitiofus in claufülis, fed in orationisnumero nihil eft tarn vitiofum, quam fi fem-per eft idem. Cadit autem per fe ille ipfepraeclare: quo etiam fatietas formidanda eft

fi

4 »et

nt»

(Ji f

»ji

2V*»«pii t

irei 3Efcu

B. ,

BÜ1

ia'rj

am

«s

Jrj

*iäl