ORATOR.

iot

11 ^ <juam eft, pritnum videndum eft, quo loco,deinde quam diu retinenda fit, tum quot mo-^ ll!l dis commutanda. Adhibenda eft igitur nu-0lt “ merofa oratio, fi aut laudandum eft aliquide ’^ ornatius, ut nos in accufationis fecundo de* 1 ' Sicilise laude diximus; ut in fenatu, de con-^ fulatu meo: aut exponenda narratio, quse^ plus dignitatis defiderat, quam doloris, utmB ® jn quarto accufationis, de Ennenfi Cerere,ltI0 ' ’• de Segeftana Diana, de Syracufarum fitu di-1°iii ximus. Ssepe etiam in amplificanda re, con-ltB ? ! ceffu omnium funditur numerofe & volubi-® cra liter oratio. Id nos fortafle non perfecimus,otei5,i conati quidem fsepifiime fumus; quod pluri-«b? mis locis perorationes noftrae, voluifie nos,men» 1 atque animo contendifie , aeclarant. Idconapt autem tum valet, cum is, qui audit, abiur,f oratore jam obfeffus eft, ac tenetur. Nonamrii enim id agit, ut infidietur & obfervet; fedlisnef jam favet, proceffumque vult, dicendique{tfnfc vimadmirans, non inquirit, quod reprehen-, n \m!<* dat. Hsec autem forma retinenda non diu 211eft, nec dico in peroratione, quam ipfe in-pttK cludit, fed in orationis reliquis partibus.nam cum fis his locis ufus, quibus oftendilicere , transferenda tota diftio eft ad lila,

^ ( (#i quse nefcio cur, cum Grasci & wüt#

ü 3