ORATOR

»fi

! ?ui

i (]mDi.

icilicj

utajieSpri»t angsi. topercal-A hiti et 1

ÜB»inisffie eiiiportwi,ot«scasefiQd»leWi :ieto iU?f f

e#

97

pllna exercitatis, qul & multa fcripferint, &qusecumque etiam fine fcripto dicerent, fi-milia fcriptorum effecerint, non erit difficil-limum. Ante enim circumfcribitur mentefententia , confeftimque verba concurrunt;quse mens eadem, qua nihil eft celerius, fta«tim dimittit, ut fuo quodque loco refpondeat:quorum defcriptus ordo alias alia termina-tione concluditur: atque omnia illa & prima& media verba fpe6tare debent ad ultimum.Interdum enim curius eft in oratione incita- j>oidor, interdum rcoderata ingrefiio; nt jam aprincipio videndura fit, quemadmodnm velisvenire ad extremum. nec in numeris magis,quam in reliquis ornamentis orationis , ea- ■dem cum faciamus, qnse poetae, effugimustarnen in oratione poematis fimilitudinem,

Eft enim in utroque & materia & traftatio:maferia in verbis, traftatio in cnllocationeverborum. Ternse autem funt utriufqne par* 6otes verborum: translatum, novum, prifcumnam de propriis nihil hoc loco dicimus. Col- aoalocationis autem, ese, quas diximus, com-pofitio, concinnitas, nnmerus; fed in utro-que frequentiores funt, & liberiores poetse.Nam & transferunt verba cum crebrius, tumetiam audagius; & prifcis libentins utuntur,Cicero. T. III. G