commodum, ede illa, quae coeperas-, & Bru-to, & mihi. Ego vero, inquam, ii potuero, 21faciam vobis fatis. Poteris, inquit: relaxamodo paullum animum, aut iane (fi potes)libera.

Nempe igitur hinc tum, Pomponi, du&ustft fermo, quod erat a me mentio fafta, cau-fam Deiotari, fideliffimi atque optimi regis»ornatiffime & copiofiffime a Bruto me au-diffe defenfam. Scio, inquit, ab ifto initioötra6tum effe fermonem, teque Bruti dolen-tem vicem, quafi detleviffe judiciorum vafti-tatem, & fori. Feci, inquam, iftucquidem,

& faepe facio. Nam mihi, Brüte, in te in-3*tuenti, crebro in mentem venit vereri, ec-quodnam curriculum aliquando fit habituratua & natura admirabilis, & exquifita do-ftrina, & fingularis induftria. Cum enim inmaximis caufis verfatus elfes, &, cum tibiaetas noftra jam cederet, fafcefque fummitte-ret, fubito in civitate cum alia ceciderunt,tum etiam ea ipfa, de qua difputare ordi-mur, eloquentia obmutuit. Tum ille, Ce-23terarum re rum caufa, inquit, iftuc & doleo,

& dolendum puto; dicendi autem me nontarn fruftus & gloria, quam ftudium ipfum,exercitatioque deleftat: quod mihi nulla res