B R V T V S.

406

mehercule, inquit, tibi repromittere ifiucquidem aufus fim. Nam hunc, qui negac,Video fUgitatorem , non illum quidem tibimoleftum, fed aftiduum tarnen, & acremfore. Tum Pomponius, Ego vero, inquit,Brutum nihil mentiri pato. Videor enim jamte aufurus efie appellare: quoniam longo in-tervallo modo primum animadverti paullotejp hilariorem. ltaque, quoniam bic. quod mi-lii deberetur , fe exafturum profeffus eft;quod huic debes, ego a te peto. Quodnamid ? inquam. Utfcribas, inquit, aliquid.jampridem enim conticuerunt tuae litterae.Nam ut illos de republica libros edidifti, ni-hil a te fane poftea aceepimus: eifque nof-metipfi ad veterum annalium memnriam com-prehendendam impulfi atque ineenfi fumus.Sed illa cum poteris; atque ut poftis rogo.2o Nunc vero, inquit, fi es animo vacuo, ex-pone nobis quod quaerimus. Quidnam eft id ?inquam. Quod mihi nuper in Tufcnlaro in-choafti de oratoribus, quando efte coco ftent,qui etiam , & quales fuiflent. quem ego fer-monem cum ad Brutum tuum, vel nnftrumpotius, detuliffem , mapnopere hic audire feveile dsxit. ltaque hunc elegimus diem, cumte fciremus eile vacuum. Quare, fi tibi eft