327
Conveniunt leti, amplexantur se, figunt basia ac Veneris vomere; terracolitur hirsuta, umbrosumque nemus. Cumque iuvenis in opere fortisageret, ut potuit, mulier vero vim inserenti vices referret, audit cecusstrepitus amborum; at dolens exclamat: 0 mulier iniquissima, licetvisu caream, auditus tamen et discursus in me sunt intensiores, utsentiam tibi astare adulterum. Conqueror hoc summo deo Iovi, quigaudio tristium corda potest afficere et lumen cccis restituere. Simulhis dictis ccco reddita lux est. Ille vero suspiciens in arborem adul-teros vidit concubentes exclamatque subito: 0 mulier Marissima, curlias mihi cudis fraudes, cum te bonam castamque crediderim? Ve mihi,cum letum diem amplius tecum nunquam pervixero! Mulier veroaudiens maritum ipsam increpantem, licet primo parum territa, alacritamen vultu cito fraude inventa respondit marito exclamans: Gratiasago diis deabusque omnibus, qui preces meas exaudiverint et visumrestituerint marito meo carissimo! Nam, eoniunx dilecte, te viderescias opera ct precibus meis. Cum enim usque huc multa multa invanum expenderem [252 b ] phisicis, orationibus institi deorum, ut sal-vum te facerent ac visum restituerent. Tandem deus Mercurius, Iovissupremi iussu, milii in sompno apparuit et ait: Si ascendas in arborempirum et Veneris ludum cum iuvene perficias, marito tuo lux pristinarestituetur. Quod ego perfeci, ut te sanarem; munera ergo mihidebes ob meritum, cum tibi visum restituerim. Cecus uxoris dolo etfraudibus fidem dedit, ac nephas omne remisit ac muneribus reconciliatquasi correptum inique.
xii. Von dem blinden und syncrn tvyb.
Frowcn list unentlicli ist; dar von hör ain fabel. Ain blind bettain über schönes vyb, die bett er lieb und fürchtet ir so hart, daz eron underlauß nit anders bedauclite, wann wie er sie in stätikait möchtebehalten und vor andern mannen bewaren. Aber ir gemüt was ferrdar von. Uff ain zyt fügt sich, daz sie by einander in ainem gartensaßen, dar[253“]inn ain großer lustiger bireu-boum stuonde, derwas dik von loub und von esten. I)o sprach die frow zuo lerem man:Wa du mich ließest, ich bette großen lust zuo den pieren. Der blindevergündet ir uff den boum ze stygen, daz sie der pieren brachte, aberdarum, daz kain anderer man zuo ir körnen möchte, umtienge er denboum mit synen armen und weite nicht dar von körnen, die vyl das