occurrerent, lupus oves facile perdidit, nam puero mentienti noncredebatur.
[19 4 b ] Die x fabel von dem knaben, der die scliauff waidnet.
Weiher für ainen lügner verlumpt würt, dem geloupt man nit,ob er wol ettwan war sagt. Dar von höre dise fabel. Ain knab hütetder schauff uff ainem hoben berg und scbri gar offt den buwlüten umbsieb: 0 belften, lielffen mir, der wolff ist under den schauffen! Dieakerlüt, die da umb warent, verließent iere pflüg und lieffent zuo imze lielffen, und als sie funden, das es nicktz was, kerten sie wideran iere arbait. Do aber der knab daz offt gethon bett in scliimpff,ains mals körnt der wolf warlich gerant under die schauff. Do rüffetund scbri der knab ernstlich umb hilft, aber die buwlüt mainten nit,daz er war sagte, so er vor so offt gelogen bett, und kamen im nitze hilft. Also möcht der wolff die schauff on widerstand bin tragen.Darumb welher gewonet hat ze liegen, dem geloupt man der warhaitoucli nit.
108. [19 5 a ] Fabula xi <le formica et columba. 1
Cum bruta in beneficos grata sint, eo magis esse debent, qui par-ticipes sunt 2 rationis. De hoc audi fabulam. Formica siti in fontemdescendit, ubi dum bibere vellet, in aquam cecidit; columba quedamarborem fonti eminente insuper sedens cum formicam aquis obrui con-spiceret , ramulum ex arbore rostro continuo frangit, ac sine mora de-ficit in fontem, ad quem formica se applicans ex aquis in tutum serecipit. Obiter auceps quidam advenit, et ut columbam venetur, cala-mos erigit, formica id percipiens pedem alterum momordit aucupi, eodolore auceps concitus calamos dimittit, quorum strepitu columbaterrita ex arbore fugiens vite periculum evasit. Ex hac fabula habes,beneficiorum grata esse bruta, cur ergo homines non essent?
Die xi fabel von der aniais und der tubeii.
[I95 b ] So die unvernünftigen tier umb entpfangne guothait dank-bar synt, so söllent die vernünftigen noch mehr dankbar syn umb en-
4 -
1 Rimic. 11. Ameise und taube, Rim. 68, Dorp. 440, Kirchhof 7, 65».2 sunt] sun.