Druckschrift 
Steinhöwels Äsop
Entstehung
Seite
95
Einzelbild herunterladen
 

Fellitumque metu non puto esse bonum.

Quam timor obnubit, non est sincera voluptas,

Non est solicito dulcis in ore favus.

Rodere malo fabam, quam cura perpeti rodi,

Degenerare cibos cura diurna facit.

His opibus gaude, qui gaudes turbine mentis,

Pauperiem ditat pax opulenta mihi.

Hec bona solus habe, que sunt tibi dulcia soli,

Dat pretium dapibus vita quieta meis.

Finit verba, redit, preponit tuta timendis,

Et qui summa timent, tutius yma petunt.

Pauperie? si leta venit, tutissima res est.

Tristior immensas pauperat usus opes.

13. [ 73 a ] Fabula de aquila et vulpe. 1

Potentes metuere debere infimos hec attestatur fabula. Vulpi-nos catulos aquila rapuit ac in nidum deportavit, ut pullis suis escamdaret; prosecuta vulpes aquilam rogabat cattulos suos sibi reddi.Aquila contempsit vulpem quasi inferiorem, vulpes plena dolo ab araignem rapuit et arborem circumdedit collecta stipula. Cumque fumuset flamma perstreperent, aquila dolore pulsa natorum, ne flammissimul perirent, inculumes vulpinos cattulos supplex reddidit matri.Docet hec fabula multos, ne quis insultet inferiori et ab aliqua flammavindicte incendatur.

Die xiii fabel von dem adler und dem fuchs.

Die mächtigen söllent die nidern nit verachten, als dise fabel be-zöget. Ain adler nam ainem fuchs sine jungen füchslin, und füret siein syn nest ze spysen syne jungen. Der fuchs lief hinauch und batden adler, im syne welffly wider ze geben. Aber der adler verachtetin als den mindern, an [73 b ] dem wenig läge. Der fuchs waz bös-listig und nam ainen brand von dem altar, dar uff von geschieht ainoffer brau und umbgab den nestbom mit dürrem liolcz und stupfelnund zündet die an. So bald aber der rouch und flamm knalczen und

*

1 I, 13. Adler und fuchs, Phädrus 1, 28; Eomulus 2, 8.