41

en TRO OST-REDEN.

Ik fpjafi; Gy ^ult haest and’re Sangen hooren,

Ja zelve zuit gy met der Eng’len Chooren,

In stemmen daer dar schoon Halleluja.ja, riep Lp/ alg een €cfjo/ m>> wecc na:

Ja, Liefst’, ik hadd’ de Psalmen na ten eynde,

Gelyk gy weet; ik zouze, zoo ik rneynde,

Van voren aen nu zingen allegaer,

Ik zal ’t nu doen, doch hier niet, maer aldaer,

Nu zal ik, recht van voren aen, gaen zingen.

’t Is (jjpö ist) zoo, en altyd blyde dingen;

Maer noit als hier, zoo menig rouw-geklag,

Zoo dar uw toon moest wezen wee, en ach!

L>u weüerhaelb ook zcltz al wenig werden

tzacr een’ge troost in leven, en in sterven ,

<§N zep/ hoe ’k zulks noch'korts gepredikt had,

En dat zy ’t doe wel ernitig hadd’ gevat.

JDy waren all’ atz met Ijaec opgenomcn /

<©m al de re m/ siez’ upt haec mond liet stroomm/Eerwplze dus bewogen voelü’ harr geest.

Noch Mze btz/ Die bx> haer znn gewecst.

A>x> zon ttrstonü wel geerne;i>n geschepbcn /

Maer moest harr mir van GGD bestcmd/ verbcchen /Den balve vag / met een gehecle nacht /

Moestzon in smert / en dooü^-strnü door-gcbragt.

Gitz iiEVL/tND, na zvn Vemclsch oxenbanngIn;»ne Dovp / en d’heerlchc verklaringDp (Davor / ging / van bey’ / tot stech / en angst:Loo viel r harr na die tzcmelsch invioeü / bangst.

Dc smcn des dooch ontroero’ haer bloeo en ad’ren.

Zy sprak: War 's dir > dar rny zoo zwaer komt nad’ren;Ow laste stryd, zcch ist t gy zeit verstaenDe vyand, die lest word te niet gedaen.

Is dir de- stryd? ticpj’liut. Ik voeld’ alredeDes Hemels sinaek, her hert vol vreugd en vredelWel. zcch' il>/ zulks verleende GOD aen u,

Om tot den stryd u aen te moedigen nu.

Gy moet dan nu niet in uw stryd bezwyken,

Verraids u God zyn liefet’ al heeft doen blyken.

VVant niemand werd gekroont, gelyk gy weet,

Ten zy dan dat hy eerit ook wet’lyk streed.

C 5

Ea