Druckschrift 
Augustus T. 1 (1733) Quo dies primus, secundus, tertius & quartus continentur
Entstehung
Seite
117
Einzelbild herunterladen
 

n , «JL;

' U* ".bUxIS

Kx>&

\ >4

s* h K'S^£

<«*, -'«i».- -^-

n

Njjfa

^ ^Si-W

.D V

W|5 _lj( 4(f ^, "n*,.

'H

'S'**

.... J(,l h*j,^ - V** ; ! %kf S

a

'^' : H.;..

4 KSM< \

: **** ***$£$*

' to -' :i « fc» 2 , 1 5 ?k

^«M.V'Vi , ' . *S"«B!| lU

... , . . A« ( «3ttlttSU.-j.;^ - .

I. . f I ^ .-> i . .in., 1 »

*>^lZ lY^:***

, ««itojajip.

e* otc , tu. nj tum h m '.

U !rja» s:; ;*B ?OK I Chi ,&,#* in;. na «uu fit®,* p» f i»#;

um, jutm,

j fluutUvumiff. jji.-w

; jt.i wl , tiu Offa» fif i fi»; (£*«,£. ir.Jfj.IJifijfiwMi-rrr, n !> xifimrf w:w« Ei

icaEiifern

tgusi

iianciaa»

i»

a Kmfa»T'.

"f ,f>#**?%3,11'

* *> iit f * 1 .-rrll..'

J . a a j

; s '

W»/" -

A*

i

*>

. ». * 1 Jt, xDUfrf'

^ *'** **,»

,!> 1

, ,^<sm , , r r:

\ : , 0 &

, i» -..UtK

DIE SECUNDA AUGUSTI.

A

mU «rivisorti dij[onfio;Jd (m fchij-mite fat ex-comntmici-ihne;

l, 5

yhy

i**,

f"/«*

n^cjuc fama pollent ihiu , «sc , ut putabant ,quam jinccra veritatis ac religionis vindicanda in-flammatis ardore , perfpexit continuo , tam pra-cipiti malo non qualicumque , fed ejjicacijjimumjuxta promptijjimumque adhibendum ejje remedi-um. Litteras ergo mox ad S. Cyprianum & Ori-entales dedit , quibus eorum opinioni contrariamojlendit ejfe traditam ab Apoftolis confue tuditi em ;ac tum ita pracipiendo concludit : Siquis ergo aquacumque h.-rrefi venerit ad nos , nihil innove-tur , nifi quod traditum eft , ut manus illi im-ponatur in poenitentiam i cum ipfi haeretici pro-prie alterutrum ad fe venientes non baptizent ,fed communicent tantum. Fide epijtolam Cypria-ni 74 ad. Pompeium. Quod quidem praceptum utejfe gravijfimum ipji fentirent , & auctoritatem il-li fuant omnem adjunxit, & armatam non fineacri 5 fed jufta , objurgatione intentavit , fi ne-gligerent , feveritatem : precepit enim tamquamEpifcopus epifeoporum , ut eruitur ex ipfo Cy-priano in Jynodo tertia Carthaginenfi apud S. Au-guftinum de Baptifimo contra Donatiflas Ith. 6 ,cap. 6 ; & tamquam fucceffionem Petri tenens,fu per quem fundamenta Ecclefiae collocata funt,ut apud eumdem S. Cyprianum epijl. y 5 indicatFvrmtlianus : atque ita non obtemperantibus ex-communicationis fententiam interminatus efl , velea certe dignos haberi oportere fignificavit ; ut pa-tet ex epiflola ad Pompeium & aliis.

1 3 Ha littera dici vix potefi , quantum in O-riente Firmilianum , Cyprianum in A fica percu-lerint ; ut alio non fit opus exemplo , ad virorumquantumvis Sanilorum doElorumque demonflran-dam in caufa propria fragilitatem : nam vel ip-fum S. Cyprianum ( qui Firmiliano minus impo-tenter efferbuit , ) fi epiflolam ejus 74 ad Pom-peium legeris , oblitum fubito fuijfe dicas qua pri-dem m libro de Unitate Ecclefia , in epiflola 5 jad Cornelium , & alibi , de Romanorum Ponti-ficum auFlontate tam praclare docuerat. Certe quapojl acceptas S. Stephani litteras in cum fcripfit,ea S. Auguflinum , ubi epiflolam ad Pompeiumconfutat , de Baptifimo contra Donatiflas lib. 5 ,cap. 2 y , tamquam irati potius animi motu cjfu-fa , quam aquo diclata judicio , vel commemora-re puduit : Jam illa , inquit , quae in Stephanumirritatus effudit, retra&are nolo ; ... & ea prae-terire melius eft , quae periculum pcrniciofae dif.fenfionis habuerunt. Et nos igitur hac mijfa faci-mus ; illud monuifji contenti , quod ita paulo in-ferius idem fanFtus DoUor obfervat : Vicit tamenpax Chrifti in cordibus eorum , ut in tali difee-ptatione nullum inter eos malum fchifinatis ori-retur. Quibus verbisfignificat, neque reccjfijfe um-quam a Stephani communione Cyprianum ( idquod fatentur omnes , & ipfc Cyprianus incAcatidentidem ; ) neque ab ea per Stephanum abflen-tum feu refcijfum fuijfe : nam fi alterutrum eonti-giffet , non nullum profetfo inter eos malum fchifma-tisfuiflet ortum. Idem nihilo minus diferte affer it urin eodem opere , hb. 4 , cap. 9 ; ubi collegas ad-verfarios in hac re tolerajfe dicitur S. Cyprianus ,licut & ipfe toleratus eft. At ipfe fic eos tolera-vit , ut propterea neminem excommunicavent :( hoc enim toties repetit: ) ergo neque excommu-nicatus propterea ab iis fuit.

24 Ceterum ut fummi Pontificis minas timereomnino debebat Cyprianus , nfl illi tam fevere pra-cipienti vel obtemperaret , vel indulgentia faltemin fe Afrofque fuos extorquere aliquid niteretur ;fic eo fpetiafle mihi videtur , cum in proximascontinuo Kaiendas Septembres ejufdem anni 2 $6

I I7

fed S. Dia.nyfnts Ak-xindrhius ,alisve ciitfsfufulerant,

novam , & fiuper hoc negotio tertiam , indixit Jyn- aTTctoAE,odum Carthagincnfem epifeoporum quotquot ex P. U,Africa , JSlurnidia , Mauritania provinciis colli-gi potuere j paratus , opinor , vel Stephano mo-rem gerere , fi id pluribus videretur ; vel eum afefiinanda faltem fententia deterrere , fi Africamipfi cum Orientis parte non minima poffet u-niverfiam objicere ; quam utique videretur Ponti-fex non ita flatim omnem abdicaturus , idque obfolius ( ut cum Firmiliano cenfiebat Cyprianus )difciplma diverfitatem ; quin mallet hanc tantamEcclefia jabluram qualicumque conciliatione con-niventiave pravertere. Convenere ergo ad Kaien-das diFtas antflites omnino quinque & ollogmta:qui omnes ac finguli , hortante Cypriano ut quamliberrime fuam quifque de re propofita fententiamferret, fupenorum conventuum decreta fuo ac duo-rum infuper abfentium epifeoporum fuffragio con-firmarunt ; ut apud Labbeum vide Conciliorum (tom. 1 , a coi. 7<57. Ex hoc numero , ut nobis qui-dem apparet longe Venfimilius , delecli fubindefunt ad S. Stephanum a S. Cypriano ceterifquefiynodi patribus legati ; fed non eo rurftts , quemJperabant , eventu : jam enim ante renuntiata EPontifici fuerant omnia , quam fli appuliffent ;fiquidem eos ille advenientes , tcfle Firmiliano ,non fuo dumtaxat alloquio , fed & fratrum tebishofpitioque , ne conjflere ufpiam in Italia poffent,prohibuit. Itaque vela vertere , re infeBa , co-aBi , hoc unum fuis referre potuerunt, quod fibicontigerat.

1 5 Dubium ejfe non potefi , quin hic nuntiushaud mediocriter auxerit Africanorum ar.tfli-tum , ac prafertim S. Cypriani , metum , ne tamaperta Romani Pontificis indignatio m majus bre-vi malum erumpens , quod minata paulo ante fue-rat , differri d.iu non fineret. Sed neque fpes eratStephanum d propofito per fe fttcfve jam revocan-di , quando ne epifecpos quidem admififfet tantafiynodi auBoritate legatos. Quid igitur in hifce an-gufliis flatuiffe Cyprianum dicemus , ut ne d Pe-tri Cathedra , cujus tam neceffariam ejfe Chrflia-nis omnibus communionem luculente alibi d.emon-flravcrat , proferiberetur ? Firmilianum in Ori-ente noverat m eadem jam diu caufa periculoquever far i : hunc ergo de rerum Africanarum flatucertiorem illico facit , (imul , ut opinor , exhor-tans , ut fi quos habeat vel in Oriente vel apud p«Asgyptum amicos ( alibi enim impense novitatemaverfabantur omnes , ) quos Roma ficiat fujpeBosnon ejfe ac valere aliquid , eos infortunii Orienta-libus aque atque Africanis ecclefiis jam propin-quius imminentis deprecatores apud Stephanumconfeflim adhibeat. Ejufmodi certe aliquid fabtumejfe , fufpicari finit apud Eufiebium hb. 7, cap.j S. Dionyfius , patriarcha Alexandrinus , hisverbis : Antea quidem litteras fcripferat ( S. Stc-phanus ) de Heleno Sc de Firmiliano , de omni-bus denique facerdotibus per Ciliciam , Cappa-dociam , cnn&afque finitimas provincias confti-tutis , fefe ob eam caufam ab illorum commu-nione difceflurum , quod hatreticos rebaptizarent.

. . De his omnibus ego ad illum ( S. Stephanum )epiflolam mifi rogans atq.ue obtestans .. .

Sed & cariflimis fratribus & comprcsbyteris ( Ro-manis ) noftris .... antea quidem breviter, nuncvero pluribus verbis fcripfi.

2 6 Ut ut efl ; fivt hujufccmodi intcrcefficnes , tam ab Afris,five alia quacumque caufa S. Stephanum inhibue- quamabOturint , progrcjjum ulterius ejfe non credimus ; fed oualitw.intra folas excommunicationis minas fletiffe ; id-que tam refpetht S. Cypriam & Afrorum , ut cx

P 5.