Druckschrift 
1 (1790) Ueber den menschlichen Verstand
Entstehung
Seite
208
Einzelbild herunterladen
 

208 Ueber die menfcliliclie Natur.

tigkeit geben, weil gar keine unmittelbare Imp re f-fion da ift *).

Kein Menfch kann zweifeln, dafs die urfach-liclie Verknüpfung denfelben Einflufs bat, als diebeiden übrigen VerhältnilTe der Aehnlichkeit undder lvontiguität. Abergläubifche Völker werdendurch die Reliquien ihrer Heiligen entzückt, auseben dem Grunde, weil fie nach Typen und Bil-dern fuchen, um ihre Andacht zu erhöhen, undlieh eine genauere und ftärlcere Vorftellung von ei-nem folchen mufterhaften Leben zu verfchaffen,welches fie nachzuahmen fich beftreben. Nun find

offen*

*) Naturane nobis, inquit, datum dicam, an er-rore quodam, ut, cum ea loca videamus, in qui-bus memoria dignos viros acceperimus mul tumelfe verfatos, magis moveamur, quam fiquandoeorum ipforum aut facta audiamus aut feriptumaliquod legamus? velut ego nunc moveor. Venitenim mihi Platonis in mentern: quem accepimusprimum hie disputare folitum: Cuius etiam illi

liortuli propinqui non memoriam folum mihi of-ferunt, fed ipfum videntur in confpectu meo hicponere. Hic Speufippus, hic Xenocrates, hic einsauditor Polemo; cuius ipfe illa feflio fuit, quamvideamus. Equidem etiam curiam noftram, Hofti-liam dico, non hanc novarn, quae mihi minor ef-fe videtur, poftquam eft maior, folebam intuensScipionem, Catonem, Laelium, noftrum vero in-piimis avum cogitare. Tanta vis admonitionis in-eft in locis; ut non fine cauffa ex his memoriaeducta fit difciplina. Cicero de Fin. L. V.