220 Brühiger.

Garamanthes l ) et Indos propagavit, qui sanctam sedein apo-stolicam cum taDta pietate et liberalitate veneratus est, silentiopertransirem. Gratissimum fuit donum sanctissimo domino nostro,reverendissimis cardinalibus, universis ordinibus, cuncto populoRomano. Laudatus fuit ipse rex [130] sacratissimo pontißcis sore honorificentissimis verbis publice in consistorio, cum respon-deret oratoribus suae maiestatis. Et privatim tarnen acceptavitdonum, certatimque ab omnibus merito eius laudes decantantur.Munera ipsa pro ingenio cuiusque varie existiniantur. Nonnulliquinquaginta esse milium ducatorum, alii quadraginta, alii tri- wginta aut saltem vigintiquinque 2 ). Porro rniirgaritae non suntmagnitudine insignes, sed multitudine et numero pene infinitae.Gemmae quoque non sunt magni pretii, non tarnen spernendae,et permultae. Utrunque sit, hoc certe credo, nulluni pontificemnee ecclesiam Komanam unquam tarn pulchras et pretiosas vestes ishabuisse. Processi obviam ipsis oratoribus, ut est mos vetustuscuriae. Deinde illos visitavi, ut etiam est de more, videlicetoratores regum tunc primum venientes ab oratoribus llomaedegentibus salutari. Obtuli eis omnem operam meain, nominemaiestatis vestrae, ad omne obsequium serenissimi regis eorum 20pro ea necessitudine, quae illi cum maiestate vestra intercedit.Gratissimum fuit eis hoc officium, et inter cetera dixerunt resremsuum nulla re magis efferri et gloriari, quam quod affinitatisvineulo conjunetus sit cum maiestate vestra. Eodem die, quoipsi elephantum cum ceteris muneribus sanctissimo domino nostro 25obtulerunt 3 ), quidam nuntius sive orator quorundam populorumChristianorum et ritum catholicae ecclesiae observantium, quimorantur apud Hierosolymam et Maronitae appellantur, montesAssyrios incolentes' 1 ), sanetissimum dominum nostrum redditislitteris illorum populorum veneratus est et obedientiam prae- 3°stitit, petentibus iis confirmationem archiepiscopi sui, quem ele-gerunt ipsi populi 5 ). Alias forte ob distantiam locorum minimeritum catholicae ecclesiae observahant. Opera autem et studio

1. Hs.: Garamantbaß. ö. He.: oxtimantur.

1) Hier genannt für Afrika, weil sie im Altertum als das entlegensteVolk dieses Erdteils galten.

2) Vgl. oben S. 217, A. 1.

3) Am 21. März; s. oben S. 219, A. 2.

4) Die Maroniten am Libanon.

5) Nämlich ihres Patriarchen Simon Petrus, von welchem später eineneue Gesandtschaft erschien; s.Pastor IV 1, S. 571, ferner Kaynald XX 15HNo. 87 ff.