Druckschrift 
Expositio super tertia, quarta, et parte quintae fen IV. libri Avicennae
Seite
49v
Einzelbild herunterladen
 

.III.De almiſmarFen

Et opꝫ vt adminiſtretur ſuꝑ apoſtemaoleum lene in quo nō eſt ſtipticitas ⁊ eſtmagis qͣꝫ aqua ⁊ proprie oleum de anetofactum cum aneto humido.¶Hic Aui. qꝛ nō dixit ꝙ oꝫ nos venire gradatim vſqꝫ adlenificationē ⁊ oleū adminiſtrat̉ in ſcliroſi cā mollificādioſtendit incidēter ꝙ oleum cōuenit in ſcliroſi: ⁊ patet qd̓dicit. Tunc ſequitur illa pars. Et illud duritiei qd̓ eſt ī neruis ⁊ chordis curetur cum inciſiuis. In qua parte Aui. poſtqͣꝫ on̄dit quō diuerſificat̉ neceſſitas medicinarū in fortitudine ⁊ debilitate virtutū earūẜm diuerſitatē duritiei vehemētis ⁊ pauce ipſius ſcliroſis: licꝫ ēt aliꝗd tetigerit de diuerſitate mēbroꝝ. In iſto. §.pͥncipaliter oſtendit quō diuerſificat̉ tertia neceſſitas earum in virtutibus penes diuerſitatē membroꝝ ⁊ duricie⁊ mollitie qui duo facit. Primo oſtēdit cū ꝗbus localibꝰvniuerſaliter debet curari ſcliroſis ẜm ꝙ eſt in membrisſpiſſis: ⁊ duris. ſecūdo ponit medicīas in ſpāli. 2ª ibi. (Etde curatiōibus bonis. Dicit ergo pͥmo. Et id duriciei .i.id ſcliroſis qd̓ eſt ī chordis ⁊ neruis curet̉ cū īciſiuis .i. cūretur etiā miſcēdo medicīs p̄dictis inciſiua ſicut acetuꝫ.Et ratio huius eſt: qꝛ mēbra neruoſa cū ſint dura ⁊ ſpiſſaſit in eis apoſtema durū ⁊ ſpiſſuꝫ magis qͣꝫ in mēbro carnoſo. ſic gͦ vt dictū fuit pͥuꝫ qn̄ ap̄a eſt vehemētis groſſitiernō eſt excuſatio ab aceto: ſimil̓r ēt eadē rō eſt qn̄ ap̄a eſt inmēbris duris: vn̄ eadē eſt ratio qͣꝫtum ad diuerſitatē medicinaꝝ ⁊ fortitudinē ⁊ d̓bilitatē virtutū eaꝝ penes groſitiē vehementē ⁊ paucā ipſius ſcliroſis ⁊ penes duritiē⁊ molliciē mēbri. Et ex hoc apparet quō diuerſificet̉ etiāneceſſitas medicinaꝝ in fortitudine ⁊ debilitate virtutūeaꝝ penes diuerſitatē mēbroꝝ ī duricie ⁊ mollicie: qꝛ inmēbro neruoſo ⁊ ſpiſſo cōpetūt fortiores medicīe qͣꝫ illeqͥ cōpetūt in mēbro carnoſo ⁊ leni: ſicut etiā dictū fuit pͥuꝫde ap̄ate vehemētis groſſitiei. Deinde cū dicit. Et de curationibus bonis ad illud eſtvaporatio ex lapidibꝰ ignitis lapidi molendini: ⁊ melius quo ſit vaporatio ab eoeſt cū aceto: ⁊ melior a quo vt vaporatioeſt marchaſita: ⁊ opꝫ vt ad hanc ꝑueniatur ſūmā in vaporādo ⁊ ſuffumigādo donec appareat ſudor: ⁊ qn̄qꝫ linit̓ cuꝫ marchaſita trita cum aceto ⁊ confert.¶Hic ponit illas medicīas in ſpāli: ⁊ duo facit. pͥº facit hͦ2ª on̄dit qn̄ ⁊ quō oꝫ vti iſtis īciſiuis ſicut eſt acetū: vn̄ eo.dē mō ꝓcedit hic ſicut ꝓcedit in ꝑte pͥori: qꝛ eadē eſt rō. 2ibi. (Et oꝫ vt alleuiatio fiat. Dicit pͥmo. Et pꝫ marchaſita .i. lapis marchaſite. Deinde cum dicit. Et oportet vt alleuiatio iterum fiat inadminiſtratione aceti vt non ſepareturſubtile ⁊ induretur ſpiſſum: ⁊ vt non corrumpat virtutē neruorū ſuꝑflue ⁊ eſt inprincipio deterius ⁊ ponantur adminiſtrationi eius interpolationes in quibuseſt lenificatio: cuꝫ ergo incipies: tunc vaporetur membrū cum eis que diximus:⁊ leniat̉ tūc cū medicinis cōueniētibus

⁊ vt illud fiat in mēbro carnoſo eſt ſaluiꝰ¶Hic oſtēdit quādo ⁊ quō debet vti aceto. Dicit ergo. Etopꝫ vt alleuiatio fiat. Et rō huius pꝫ ex pͥus dictis ⁊ ponant̉ in admīſtratiōe eius .ſ. aceti īterpolatiōes in ꝗbuseſt lenificatio. cū ergo incipies .ſ. adminiſtrare acetū tuucvaporet̉ membrū cū eis q̄ diximus .ſ. cū lapide molendini ⁊ marchaſite mediāte aceto: ⁊ leniat̉ tunc .ſ. poſt talemvaporaiionē cū aceto cū medicinis ꝯueniētibus .ſ. cū epithimate de oppoponaco ⁊ armoniaco ⁊ ſil̓ibus ẜm ꝙ dictū fuit in p̄cedēti ꝑticula. ⁊ poſtea poſt ialē reſolutioneꝫinterponere empl̓a mollitiua: ⁊ iterū poſtea reuerti adeuaporationē aceti ⁊ reſolutīa: ⁊ ſic faciēdo tales reuolutiōes ⁊ īterpolatiōes aceti qͦuſqꝫ totus hūor finiat̉ ẜm ꝙetiā dictū fuit pͥus: qꝛ eadē eſt rō hic ⁊ ibi. ⁊ id .ſ. acetuꝫ inmēbro carnoſo eſt ſaluius .ſ. qͣꝫ in neruoſo: ⁊ intellige hicẜm ꝙ dictū fuit pͥus eodē modo nec plus nec minus.Capl̓mᵐ xiij. De duritie iuncturarum.Uandoqꝫ accidit in iuncturisdurities prohibens moueri iūcturas cum facilitate: ⁊ non deſtruit ſenſum: ⁊ quandoqꝫ eſtneruus cum quo eſt ſtupor aliquis. Etquādoqꝫ eſt carnoſior: ⁊ cura eſt cum eoquod ſciuiſti. Superius Auicē. determinauit de apatibus duris quedicunt̉ ſephyros. In parte iſta Aui. determinat de ꝗbuſdā duritiebus q̄ fiut in mēbris q̄ reducunt̉ ad ap̄ata p̄dicta: ⁊ in iſto pͥmo capl̓o Aui. determīat de duritie iūcturarū: ⁊ dicit qn̄qꝫ accidit ⁊c̄. Et qn̄qꝫ eſt neruus cum quoeſt ſtupor aliꝗs .ſ. ꝓhibēs moueri iuncturas cū facilitate.⁊ qn̄qꝫ eſt carnoſior .i. qn̄qꝫ eſt pars carnoſa ī qua eſt durities vel ſtupor ꝓhibes moueri iūcturas cū facilitate ⁊cura eſt cū eo qd̓ ſciuiſti .ſ. in caº ſcliroſis: puta .ſ. cū mollificatiuis ⁊ reſolutiuis: ſicut dictū eſt in capl̓o ſcliroſis ⁊c̄. De eis q̄ noīantur almiſmar.Capl̓m xiiij.Tmiſmar eſt nodus rotundusalbus ſimilis capiti claui. Etplurimū quideꝫ accidit ex percuſſione ⁊ poſt exituras: ⁊ poſtcurationeꝫ earū amplius multiplicaturin corpore. Et plurimū accidit in pedibus ⁊ digitis pedum ⁊ in inferioribus ⁊ledit intellectum ꝙ prohibet inceſſum:quare oportet vt ſectio fiat ſuper ipſum ⁊extrahatur aut moueatur cū manu ſemper ⁊ annectatur ei plumbū: quando taliter eſt ꝙ non eſt poſſibile vt extrahaturEt plurimum quidem eius cum non curatur fit cancer. In iſto capitulo Auicen. determinat de quadaꝫ alia duritie que accidit in membris ad moduꝫ ſcliroſis: ⁊ vocat̉talis durities a vulgis callus. Et circa id capl̓ꝫ Aui. duofacit. Primo oſtendit quid eſt almiſmar ⁊ ex qua cauſafit. Secūdo ponit curā ibi. (Quare oportet vt fiat ſectio.Dicit ergo primo. Almiſmar .i. callus: ⁊ patet. De ſecunda parte dicit. (Quare oportet fieri ſectio ⁊ annectatur etplumbū.) ſcilicet ſicut fit nodis qui non poſſunt curari ꝑinciſionem propter cauſas que dicte ſunt prius. Et plu-