.III.De curaFen
eius eſt: aut qm̄ corpꝰ eſt īmundū aūt qm̄egritudo eſt magna: qͣre neceſſaria ē euacuatio et minoratio materiei ⁊ attractioad contrarium.¶ Suꝑius Auic. determinauit de cura flegmōis facte a cāpͥmitiua: h determīat de cura apatis facti a cā an̄ti. ⁊ diuidit̉ ꝑs iſta in ꝑte: duas: qꝛ pͥº ponit quō curet̉ flegmō a cāanti qͣꝫtū ad oīa tꝑa eiꝰ. 2º on̄dit cuꝫ ꝗbꝰ medicinis curat̉.2ª bi Medicine aūt repercuſſiue.) Prima ꝑs diuidit̉ induas. pͥº ponit curam flegmōis a cā an̄ti qͣꝫtuꝫ ad vl̓ia. 2ᵉqͣꝫtū ad localia. 2ª ibi (Et īcipere cū reꝑcuſſiuis.) ¶ Dicitpͥmo. Cū aūt cā flegmonis eſt an̄s tūc oꝫ ⁊cͣ. ⁊ cōple ei qd̓meret̉ ⁊cͣ .i. euacua ẜm diſpōne corꝑis. et egritudinis. qꝛſi multa ſit repl̓o ibi: ibi cōperit eūo. vel dato ꝙ nō ſit ibimulta repl̓o ⁊ egritudo ſit magna: oꝫ etiā eūare vt diuertant̉ hūores ad ꝑteꝫ ꝯtrariā. ⁊ hͦ ſcd̓o īfert Auic. cum dic̄:(Et neceſſitas ꝗdē eiꝰ) .ſ. ex flōmīa ſi abūdet ī ſāguīe: ⁊ ſolutione ventris ſi indiget ea: vtputa ſi cū ſanguīe abūdataliꝗs hūor vl̓ colera vl̓ fl̓a ⁊c̄. Et neceſſitas ꝗdē eiꝰ ⁊cͣ. mōhͦ Auicē. ponit neceſſitatē euonis ⁊cͣ. Ꝙ neceſſitas eiꝰ ⁊cͣ.id eſt eūonis eſt. qm̄ aut corpꝰ eſt īmūdū. ⁊ ſu. vel ſit īmūdū: qꝛ humores peccēt in qͣꝫtitate. vel etiā qꝛ peccēt in qͣlitate et ſint mali: quoniam egritudo eſt magna.¶ Et lꝫ corpꝰ non ſit multaꝝ ſuꝑfluitatū:tn̄ in mēbro quādoqꝫ aduenit quod ip̄ꝫdebilitat quare attrahunt ad ip̄m materie corꝑis licet nō ſint materię ſuꝑfluitatis. Et oꝫ vt obẜues ꝯditiōes p̄dictas inhoc ex etate ⁊ tempore ⁊ regione ⁊ alijs.CMō hͦ on̄dit cāꝫ qͣre eſt necͣia eūo ſi egritudo ē magna.qꝛ ſꝫ corpus nō ſit multaꝝ ſuꝑfluitatū: qn̄ tn̄ mēbro aduenit aliꝗd qd̓ ip̄ꝫ debilitat. ⁊ iō attrahunt̉ maͣe .i. humorescorꝑis ad ip̄m licet nō ſint maͣe ſuꝑfluitatis .i. licet nō ſinthūores ſuꝑflui in corꝑe. neceſſaria eſt ergo ſupple eūo ſiegritudo eſt magna: dato ꝙ corpus ſit mundū: vt diuertant̉ hūores ad aliū locū. (Et oꝫ vt obſerues cōdictionesp̄dictas) ſupple in libro pͥmo fen 4ª in hoc id eſt qn̄ euacuas ex etate ⁊cͣ. ille autem cōdictiones querant̉ in libropͥmo que ibi ſunt ſufficienter poſite ⁊ determinate. ¶ Intellige nunc de fl̓omīa h̓ ex qua parte fiat. qꝛ Aui. de hocnō facit mentionē: eo ꝙ iſtos canones poſuit in libro primo fen quarta capitulo tertio. ¶ Nota tamē breuiter vtdicit Halyabbas in diſpoſitione regali. ſi apoſtema fit inſuperioribꝰ partibus corporis debet fieri flebotomia excephalica ſcilicet ex parte ꝯtraria. Et ſi ſit in his que ſubſunt id eſt a partibus medijs corporis debet fieri de communi ſcilicet ex ꝑte cōtraria. Et ſi ſit apoſtema in partibꝰinferioribꝰ debet fieri de baſilica id eſt de vena ep̄atis .ſ.ex parte cōraria. ¶ Dico autē ex parte cōtraria. quia vt dicit Almanſor. ſi apa fuerit in parte dextera fiat in ſiniſtra⁊ ecōtua. Caue tn̄ ne cū hoc ſit diſtātia ꝑ duos dyametrosvt dicit Auicē. in pͥmo ſed lolū diſtans ꝑ vnam vt de ſiniſtro in dextrū ⁊ de dextro ī ſiniſtrū ẜm ꝙ Auic. ibi ponit.Et cām huius diuerſitatis quam ponit Alyabbas quereab Auicē. capitulo de flebotomia. C Propterea preſciredebemꝰ ꝙ ſanguis qui pl̓m de cephalicaᵇ euacuatur ⁊cͣ.partem eſt dubitatio pried circa Mamo de hoc qd̓ dicit h̓ Aui.ꝙ aliquando eſt neceſſaria eūo. ⁊ dato ꝙ corpus ſit mundum illud non videtur per illlud qd̓ dicit ſupertus. quiaſicut in apoſtemate qd̓ eſt a cauſa primitiua que obuiatmundificationi corporis corpori mundo non eſt neceſſaria eumo: ſed ſolum curatio localis. ita etiaꝫ videtur hicꝙ nō ſit neceſſaria euacuatio ſꝫ ſolū curatio localis exqͦ
corpus eſt mūdū. ¶ Et eſt alid̓ dubiū de hͦ qd̓ dicit Auic̄ꝙ lꝫ corpus ſit munduꝫ tn̄ aliquando aduenit mēbro ꝙip̄m debilitat: et ideo attrahunt̉ ad ipſum materie ⁊cͣ. qdeſt illud qd̓ aduenit membro qd̓ ip̄m debiliter: qꝛ corpore exiſtente mundo non videt̉ ꝙ poſſit aduenire mēbroaliquid quod ip̄ꝫ poſſit debilitare niſi illd̓ ſit cā pͥmitiua:ſicut caſus ⁊ ꝑcuſſio ⁊cͣ. Nūc aūt dictū eſt ꝙ hic loquiturde apate facte a cauſa an̄ti. gͦ videt̉ ꝙ Auic. nō dicat veruꝫvl̓ nō loꝗtur ad ꝓpoſitū ſed potius debuiſſet hoc dixiſſein ꝑte p̄dicta. ¶ Et in hoc etiā inducit̉ dubitatio quomōegritudo ſit magna in corpore mundo niſi fiat a ca pͥmitiua. ſed h̓ loꝗtur de apoſtemate facto a cā an̄te: quare ⁊cͣ.¶ Eſt etiā 3ª dubitatio qͣre dicit̉ egritudo magna. ¶ Adpͥmū poſſumꝰ dicere duobꝰ modis. Unoª ꝙ Auic. nō dic̄ſimpl̓r in corpore mundo. ſed dicit: ⁊ licꝫ nō ſit corpꝰ multaꝝ ſuꝑfluitatū. vn̄ fi egritudo eſt magna ⁊ dato ꝙ in corpore nō ſint multe ſuꝑfluitates: ſꝫ ſint pauce cōpetit pͥmoeūo totiꝰ corporis ante curā localē. Alioº poſſumus dicere ſicut ſuperiꝰ diximus ꝙ etiaꝫ ſi egritudo eſt magna. etdato ꝙ corpus ſit munduꝫ cōpetit euacuatio noͣ pͥncipl̓rrōne eūonis: ſed rōne deriuationis: vt dictū fuit: Un̄ iſtaeuacuatio non ſit vt euacuet̉ ſed vt derinet̉. ⁊ ideo bn̄ dicit in littera: qͣre neceſſaria eſt eūo maͣei ⁊ minoratio ſuꝑple inqͣꝫtū corpus eſt īmundū. ⁊ attractio ad ꝯtrariū ſuꝑple inqͣꝫtum corpꝰ eſt mundū. et egritudo magna. ⁊ taliseuacuatio etiā cōpetit aliquādo in ap̄ate qd̓ fit a cā pͥmitiua que īuenit corpus mundū: vt dictū fuit pͥus. ⁊ ideo nōꝯtradicit hoc ei qd̓ eſt ſupra. ¶ Et nota iuxta hoc ꝙ ſicutdcm̄ fuit ſupra ꝙ in apate qd̓ ſit a cauſa pͥmitiua que īuenit corpus mūdū competūt minus reꝑcuſſiua qͣꝫ in apoſtemate qd̓ fit a cauſa pͥmitiua q̄ īuenit corpus plenuꝫ: itaetiā in apate qd̓ fit a cā antecedenti qn̄ corpus eſt mundūvel paucarū ſuꝑfluitatū competunt minus repercuſſiuaqͣꝫ in ap̄ate. qd̓ ſit a cauſa an̄ti qn̄ corpꝰ eſt plenū: eo ꝙ qn̄corpus eſt mundū vel paucaꝝ ſuꝑfluitatū minus currūtſuꝑfluitates ⁊ humores ad apoſtema. ⁊ ideo minꝰ īdigemus reꝑcutere qͣꝫ quādo corpus eſt plenū. ſꝫ bn̄ debemplus reꝑcutere dato ꝙ corpus eēt mundū qn̄ ſit a cā antiqͣꝫ qn̄ ſit a cauſa pͥmitiua: qꝛ quādo fit a cā pͥmitiua materia plus cōculcatur in loco. ¶ Ad ſcd̓m dd̓m eſt ꝙ Auic̄.nō dicit ꝙ egritudo magna nō fiat a cauſa an̄ti vel adueniat aliquid membro quod ip̄m debiliter a cauſa antecedenti in corpore ſimpl̓r mūdo. Sed dicit hic in corporepaucarum ſuperfluitatum: ſicut dictum fuit prius. ¶ Uelpoſſumus dicere ꝙ in corpore mūdo poteſt euenire aliquid alicui membro quod ip̄m debilitat: ⁊ tunc ex debilitate illa attrahūtur humores: ⁊ poteſt ibi fieri apoſtemamagnū. et iſta debilitas poteſt eſſe in mēbro vel ex natura .i. ex pͥncipijs gn̓ationis. poſſibile enim eſt vt aliꝗs habeat vnū mēbrū debile ex natura: ⁊ totū aliud corpus haheat mundū: ſicut apparet manifeſte in multis. Et poteſteſſe iſta debilitas accidental̓r in aliquo membro ſine cauſa pͥmitiua vt in egritudinibus male cōpl̓onis vel cōpoſitionis vel ſol̓onis cōtinui quas paſſus fuit longo tempore membrū. poſſibile eniꝫ eſt vt aliꝗs habeat aliquodmembrū debile ꝓpter egritudines que iā fuerūt ibi pͥus⁊ aliud corpus habeat munduꝫ. Et talis debilitas p̄t eſſecauſa antecedēs apoſtematis ẜm qd̓ apparuit in pͥori caª⁊ dato ꝙ corpus ſit mundū. ¶ Ad tertiū eſt dd̓m ꝙ egritudo poteſt dici magna tribus modis ẜm qd̓ apparet ꝑGal. 4º de īgenio ſanitatis. qꝛ aut dicit̉ magna rōne mebri: vt quia ſi ſit nobiliſſimum et ſuſpectum. Aut diciturmagna ratione ſubſtantie eius. Aut dicitur magna ratione malitie eius. et hec dicta ſunt plenius a Gal. Tuncſequitur illa pars:¶ Et incipere cū reꝑcuſſiuis niſi in locisque conditionauimus in libro primo.¶ In qua parte ponit curā flegmonis facte a cā antecede