LiberDiſt. II. Ca. II..III.

confortantur ⁊ titubant cercionant̉ ⁊ſuſpecti ſunt. Bene igitur iob ex ꝑſoſa criſti dicit ſi bene ridebam ad eosſion credebant qꝛ redemptori noſtroquaſi arridenti non credimus dū ml̓tis lam donis teſtantibus ⁊ graciaꝫ falbtis eius accipimus ⁊ tn̄ adhuc ſubtius iudicio de noſtra infirmitate titupamus. hec gre. P Et quamuīscorda bonoꝝ ſtant turbata ꝓpter iudiciū. tn̄ in ip̄o timore poſiti reuocant amnū ad dona que a dn̄o ꝑceperunt eia hec in ſpe ſolidantur Quod ideꝫ beaatus gre. xvi. mora. teſtatur ſic dicensſon ſecura ſed turbata ſunt corda bonoꝝ. qꝛ dū futuri examīs pondus coniderant. quietem hic habere nō appetunt tn̄ inter ipſa timoris ſupplitia vtſeip̄os ꝯſolatōne refoueant inter hocquod metuūt ſepe animū reuocant. ettedūcunt ad dona que receꝑunt vel ꝑceperunt. vt ſpes ſubleuet quē menspremit. hec Grego. Sed ꝯſiderandūꝟ ſunt nounulli qui totis viribꝰ labotant vt in diſtricto iudicio liberi inuenti poſſint. exiſtimant em̄ ſeruile eſſedm inicā pn̄ciam formidare ⁊ idcirco talia agunt carnē ſuam ꝑ abſtinentiaꝫ caſtigando ⁊ alia opera virtuoſatet cendo per que patris ꝯſpectū nōnetuant ſed potius diligendo ⁊ ſperād ſilios ſūmi genitoris ſe eſſe ꝯfidantSe quo beatus gre. xxxi. mora. exporens illud. Gloria nariū eius terror.ſc ait pro eo ꝙ nō viſa res odore dep̄renditur non immerito narium noīetei noſtre cogitatōes exprimunt̉. qͥvus venturuꝫ iudicium qd̓ ⁊ ſi oculisrahūc non cernimus iam tn̄ ſperādoreuidemus. Omnis autē qui viuereene incipit audiens ꝙ ꝑ extremū iudicium iuſti ad regnū vocentur hylateſcit. Sed qꝛ adhuc quedaꝫ mala reiquijs ſibi ineſſe conſiderat. hoc ip̄m

iudiciū de quo exultare inchoat appropinquare formidat. vitam ſuā quippebonis malisqꝫ ꝑmixtā ꝯſpicit ⁊ cogitatōes ſuaſ aliquo mō ſpe ⁊ timore cōfundit. nā cū audit que ſint regni gaudia. mox mentē leticia ſubleuat ⁊ rurſum cū reſpicit que ſint gehenne torm̄ta. mox mētē formido ꝑturbat. Beneergo gloria nariū eius terror d̓r qꝛ int̉ſpem ⁊ metū poſitus dū futurū indicium mente ꝯſpicit. hecip̄m timet. vnd̓gloriat̉. ip̄a em̄ ſua gloria terror eſt qꝛinchoatis iam bonis ſpe de iudicio letus eſt. ⁊ necdū finitis malis omnibꝰꝑfectus ſecurus nō eſt. Sed inter hecſollicite ad mētē reuertitur ⁊ ꝓcellastante formidinis renuens ſeqꝫ in ſolius pacis tranquillitate diſponens totis viribus a diſtricto iudicio inueniri liber conatur. ſeruile quippe eſtimatdominicā pn̄ciā formidare ac ne conſpectum patris metuit illa agit ꝑ qͥ ſefiliū recognoſcat. diſcit ergo iudicemtota expectatione diligere. atqꝫ vt itadixerī timendo rēnuit timere omneꝫautē cordis formidinē ꝓ carnali affectōne ꝯſiderat. ⁊ idcirco ante om̄ia carnē forti edomatiōe caſtigat. quo enimplus caro premit̉. eo de celeſti ſpe animus ſecurius letatur. tantoqꝫ mensmelius ad ſuperna appetenda ꝯponit̉quanto ab illicitis arcius corpus edometur. hec Gregorius. FiliusNformari ſatis deſidero ꝑ queſigna aut teſtimonia hō intelligere poſſit ſe eſſe d̓ predeſtinatis ac remiſſionē peccatora dn̄o eſſe ꝯſecutū.Capitulum III Pater QCire debes qd̓fidelibꝰ data ſunt quedaꝫ ſigna ⁊ iudicia manifeſta ſalutis. vt īdubitanter ſit ille de numero electoꝝ. inquo ea ſigna ꝑmanſerint. Sunt aūt

L. iij.