Diſt. I. Ca. IIII.Liber .III..
tis vtilitatem. Signa autem quietisinterioris hec ſunt. intellectus nō elatus. mens nō arrogās. ſanctificata intentio. raptus ad dn̄m orō inceſſabil̓cuſtodia imp̄dicabil̓. fornicatōis mortificatō. hn̄di ad aliqͥd paſſibiliter affectioneꝫ ignorātia. mors mundi auiditatis gule ⁊ appetitus omnium guloſoꝝ pͥuatio diſcretōis fons ſacrimaꝝlibamen ml̓tiloquij ꝑditio ⁊ om̄is cotentōis ⁊ litis interitus. multus ꝟo timor in qͥete tibi neceſſarius eſt qꝛ nihil ita ꝑſequi accidiā pōt. hec Iohā.ab. Diligenda eſt ergo pax ⁊ qͥes cordis. ⁊ habita cū diligētia eſt cuſtodienda cū vero fuerit ꝑ aliquā negligenciā amiſſa. iteꝝ ꝑ puritateꝫ cordis acbonam ꝯſcīaꝫ eſt reuocāda. ne qͥs ꝓpter inquietudineꝫ cordis a ſpūſanctoefficiat̉ alienus. De ꝯmēdatōe eciaꝫpacis d̓t bea. Aug. Pax eſt ſerenitasmentis. tranquilla ꝯſcīa. ſimplicitascordis. amoris vinculū. ꝯſortiū caritatis. hec eſt que bella ꝯpeſcit ꝯprimitiras. ſuꝑbos calcat. humiles amat. diſcordes ſedat. inimicos ꝯcordat. cūctis eſt placita. nō querit alienū. nihildeputat ſuum. docet amare q̄ odiſſe n̄nouit. neſcit extolli neſcit īflari. hancergo qͥ accipit tēat. qͥ ꝑdit repetat. qm̄qui ī eadē nō fuerit inuētus abdicat̉a pr̄e. exhereditat̉ a filio. a ſpūſctō alienus efficit̉. nec poterit ad hereditatēꝑuenire. q̄ noluerit teſtamentū pacisobſeruare. nec pōt ꝯcordiā hr̄e cū criſto. qͥ diſcors eſſe voluerit cū criſtia nohec aug. U Poſt pacē vero ⁊ quietē cordis ſeqͥt̉ ſabbatuꝫ ſpūale ⁊ gaudiū in ſpūſancto. qꝛ cū mens ꝑ bonāꝯſcīaꝫ a ẜuitute peccati quieuerit. ingaudio ſpūſſancti iocūdat̉. vn̄ Hug.de ſācto victore. Sabbatū hoīs qd̓ eiexterius viſibiliter ẜuādū p̄cipit̉. ſacramentum eſt interioris ſabbati. vbi
mens ſancta a ẜuitute peccati ꝑ bonaꝯſcīaꝫ qͥeſcens. in gaudio ſpūſſanctꝰiocundat̉ hoc ſabbatū quiſqͥs in pͥmvita ſeruauerit. vt nullis ꝯſentiat inelis. ꝓuemat in futura vita ad illd̓ eienū dei ſabbatū vbi nulla ſentiat malahec Hug. Et ſciend̓ ꝙ illi ſpūale ſabbatum non obſeruant ẜm bea. Audaniſi qui ita temꝑate oꝑbꝰ terreis accomodāt vt tn̄ lctōi ⁊ orōi ⁊ ſi nō ſemper vel frequēter inſiſtāt ẜm apoſtolūꝰAttendite lctōi ⁊ doctrīe Et iteꝝ. mmintermiſſione orate. Qui em̄ tles ſūquottidie ſpūaliter ſabbatum coſumꝰq̄ vero inquieti ſunt ⁊ iugiter in telinis actibꝰ īplicāt̉ ſabbatuꝫ .i. requichabere nō poſſunt. de quibꝰ ſcriptuꝫ ēImpedimēta mūdi fecerunt eos mſeros. hec Aug. Cōſiderand̓ ꝙ nulſusmalus exiſtens ſabbatū ſeu requie pbere pōt. qꝛ remorſu ꝯſcīe queꝫ ſuſtieꝰſꝑ ī ꝑturbatōibꝰ viuit. qui autem eoſcientiā bonam hꝫ in tranquiſſitalegaudio eſt ⁊ id̓o ſabbatum ideſt tēdoem cordis frequenter poſſidet. de tobea. Augu. ſic ait. Sabbatum inollꝰnobis deus. quale intus eſt in coreſabbatum noſtꝝ. multi em̄ vacant uebris ⁊ tumultuant̉ ꝯſcīa. om̄is em lomo malus ſabbatum habere nō polēnuſqͣꝫ em̄ quieſcit illius ꝯſcīa ⁊ neceſe eſt vt in ꝑturbatōibꝰ viuat. cui auꝰeſt bona conſcīa tranquillus eſt. ⁊ ip̄ſtranquillitas ſabbatū eſt cordis. Abēdit em̄ ꝓmiſſorem deum ⁊ ſi labotatpn̄ti extendit̉ ſpe futuri ⁊ ſerenat dlne nubiluꝫ triſticie ſic dicit apl̓sꝰpe gaudentes ip̄m autem gaudiulꝰtranquillitate ſpei noſtre ſabbatulꝰnoſtꝝ Hec augu.Upio eciaꝫ de hoc informari qͥFiliusvicꝫ valeat ad ꝯſeruādā quieꝰinteriorem et pacem cordis.Capitulum V Pater X