Druckschrift 
Dyalogus dictus Malogranatum. (Explicit dyalogus dictus Malogranatum compilatus a quodam venerabile abbate monasterii Aule regie in Bohemia ordinis Cysterciens. anno dm. MCCCCLXXXVII.).
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber .II.Diſt. II. Ca. X.

de ergo ꝯmedamus ſiue bibamus ſide aſiud quid facimus omnia in nomine domini facimꝰ pie ſancte ac religioe. Si māducas mēſaꝫ tuā ꝑ ſe ſatisſobriam ſobrietas tua ꝑornet. ⁊ cummaducas neqͣqͣꝫ totus māduces. ſꝫ cortore tuo ſuā refectioneꝫ procurante.nens nō omnino ſuam negligat ſꝫ dememoria ſuauitatis dn̄i vel ſcripturaram aliquid qd̓ etiā paſcat meditādoet ſaltē memorādo ſecum ruminei ⁊oigetat ⁊ ip̄a neceſſitas nō ſeculariterron carnaliter expleat̉ ſed ſicut decetmonachū. ſicut ꝯuenit ſeruo dei. namriam ad ſanitatē corꝑis cibus quambneſtius ⁊ ordinatius ingerit̉. tāto facilius ⁊ ſalubrius digerit̉. Obtuandus eſt ergo ſumēdi modus. vtron effūdat qui comedat aninā ſuā ſupec cibū p̄uemendo tempus. nec antel. Qualitas qͣ quelibet vtit̉ ꝯmuſtaternitatis. excepta cauſa mate infirmitatis: De condimētisſufficit obſecro vt ꝯmeſtibiles fiibi noſtri. ⁊ nō ꝯcupiſcibiles velfabiles. ſufficit em̄ ꝯcupiſcentietia ſua. que vix aut nullo modo ꝑſrpōt ad finē explende neceſſitaritviam quātecūqꝫ delectatōiscide ſicut de cibo ſic ⁊ de ſomno didū eſt. Caue inqͣꝫ ſi potes ſerue deiutus aliqn̄ obdormias: ne ſit ſomatuus nō requies laſſi ſed ſepultucoruis ſuffocati. nō reꝑatio ſꝫ extīcpiritus tui. Iturus ergo ī ſomnūpet aliquid defer tecuꝫ in memot cogitatōe in qua placite obdors quod nōnūqͣꝫ etiā ſomniare iunaod etiā euigilātē te excipiēs inin heſterne intentōis reſtituat. ſicrox ſicut dies illuminabit̉ ⁊ noxminatio tua in delitijs tuis. placiCoormias ⁊ in pace requieſces faligilabis ⁊ ſurgens facilis ⁊ a-

gilis eris ad redeūdū in id vn̄ nō totꝭdiſceſſiſti. ſobriū em̄ cibū ſobriūqꝫ ſenſum ſequit̉ ſobrius ſomnus De quopoſt congruā quietē facile ſenſus corporis ⁊ mentis euocare. ⁊ quaſi ſeruos domus patriſfamilias ad oꝑa neceſſaria ſpiritui ſuſcitare ⁊ remittere.Sic em̄ prudēs anīq ⁊ deo deditꝰ habere ſe dꝫ in ꝯſcīa ſua. ſicut prudēs pater familias ī domo ſua. nō habeat mulierem litigioſam carnē ſuaꝫ ſꝫ ad ſobrietatem morigeratā ⁊ aſſuefactā adobediētiā ⁊ ad laborē paratā vbiqꝫ inſtitutam. ⁊ eſurire ⁊ ſaciari. ⁊ habundare ⁊ penuriā pati. hēat ſēſꝰ exteriores nō duceſſꝫ ẜuiētes Interiores ſobrios ⁊ efficaceſ habeat omnīo domūſuam vel familiā cogitatōnū ſuaruꝫ ſicordinatā vt dicat huic vade ⁊ vadat. ⁊alij veni ⁊ veniat ⁊ ſeruo ſuo corꝑi ſuoſac hoc ⁊ faciat abſqꝫ ꝯtradictōe. Quiſic ſemetip̄ꝫ regit ⁊ ordinat in ꝯſcientia ſua. bn̄ ſtat. hec ber. O Sciendū etiā ꝙ neceſſaria ē pugna ꝯtra gulā ⁊ delectatōꝫ ciboꝝ. ne ſurrepat Un̄ſic ad alimēta accedēdū ē ſicut admedicamēta. Et tn̄ cū ſalutis cauſa corpus reficit̉. ad iungit ſe in ipſo eſu periculoſa quedā iocūditas ⁊ inordinata delectatio. ⁊ homo excedit mēſurāneceſſitatis. ꝓpter ānexā voluptatem.nā qd̓ neceſſitate ſatis iā eſſet. delectatōi paꝝ ē. Un̄ etiā deuoti ⁊ ſancti viricū reficiūt corpus extra mēſurā neceſſitatis nōnūqͣꝫ in cibo vel potu rapiūt̉Iſta ꝯmemorat bea. Aug. in libro cōfeſſionū quaſi gemēdo ſic di. Reficimus dn̄e deꝰ quottidianas ruinas corporis edendo ⁊ bibēdo. priuſqͣꝫ eſcas⁊ ventrē deſtruas. cū occideris indigētiā meā ſacieate mirifica ⁊ corruptibile hoc indueris corruptōe ſempiternaNunc aūt ſuauis eſt mihi neceſſitas.et aduerſus iſtam neceſſitatē pugno.

3º ij.